że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty

że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Młodzieńcze! Pa­miętaj, że Na­poleon wkładał rękę za włas­ny dekolt!  -Janina Ipohorska


młodzieńcze-pa­miętaj-że na­poleon-wkładał-rękę-za włas­ny-dekolt 
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Młodzieńcze! Pamiętaj, że Napoleon wkładał rękę za własny dekolt! -Janina Ipohorska


młodzieńcze-pamiętaj-że-napoleon-wkładał-rękę-za-własny-dekolt
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy ludowej, niech będzie pewien, że mu tę rękę władza odrąbie - podczas buntu robotników w Poznaniu, 1957. -Józef Cyrankiewicz


każdy-prowokator-czy-szaleniec-który-odważy-ę-podnieść-rękę-przeciw-władzy-ludowej-niech-będzie-pewien-że-mu-tę-rękę-władza-odrąbie
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Życie człowieka od pew­ne­go wieku składa się z włas­nych trosk i włas­nych przy­jem­ności, na sta­rość zaś - z włas­nych trosk i cudzych przyjemności. -Magdalena Samozwaniec


Życie-człowieka-od pew­ne­go-wieku-składa ę-z włas­nych-trosk-i włas­nych-przy­jem­noś-na sta­rość-zaś- z włas­nych-trosk
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Pier­dział gębą, dupą gadał, bu­ty sę na ręce wkładał. Chodził tyłem, co­fał przodem, wy­pił żar­cie, zeżarł wodę. Przez dzień spał a w no­cy nie spał, masło chle­bem posmarował. Później zaczął, naj­pierw przestał, za­nim spożył, zwymiotował. -Moon G


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Pier­dział gębą, tyłkiem gadał, bu­ty se na ręce wkładał. Chodził tyłem, co­fał przodem, wy­pił żar­cie, zeżarł wodę. Przez dzień spał a w no­cy nie spał, masło chle­bem posmarował. Za­nim zaczął, naj­pierw przestał, za­nim spożył, zwymiotował. -Moon G


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Jak człowiek dźwi­ga włas­ne ciało, a ciężaru je­go nie czu­je, tak nie dos­trze­ga włas­nych błędów. -Arthur Schopenhauer


jak-człowiek-dźwi­ga-włas­ne-ciało-a ężaru-­go-nie czu­-tak-nie ­trze­ga-włas­nych-błędów
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Wzo­rowa­nie się na in­nych uz­na­nych twórcach to nic zdrożne­go, to naj­lep­szy zna­ny mi sposób na rozwój włas­ne­go ta­len­tu i poszu­kiwa­nia włas­nej drogi. -Walt Whitman


wzo­rowa­nie ę-na in­nych-uz­na­nych-twórcach-to nic-zdrożne­go-to naj­lep­szy-zna­ny-mi sposób-na rozwój-włas­ne­go-­len­
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty:


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Włas­ne pędy, włas­ne liście za­puszcza­my każdy so­bie. I korze­nie oczy­wiście, na wyg­na­niu, w kra­ju, w gro­bie. Tu na bo­ki, wzwyż ku słońcu, na stra­cenie w pra­wo, w le­wo. Kto pa­mięta, że to w końcu, jed­no i to sa­mo drzewo. -Jacek Kaczmarski


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Uśmiech twój był kwieciem twych włas­nych łąk, mo­wa two­ja była szu­mem twych włas­nych świerków, ale ser­ce two­je było ko­bietą, znaną nam wszystkim. -Rabindranath Tagore


uśmiech-twój-był-kwieciem-twych-włas­nych-łąk-mo­wa-two­ja-była-szu­mem-twych-włas­nych-świerków-ale-ser­-two­-było-ko­bietą
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Ręka budzi rękę. -Anonim


ręka-budzi-rękę
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Można wędro­wać całe życie i nie zo­baczyć nic po­za czub­kiem włas­ne­go no­sa. Można też nie przek­roczyć pro­gu włas­ne­go do­mu, a do­sięgnąć myśla­mi spra­wy świata. Z cyk­lu po­wieści


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Trzeba żyć ręka w rękę z rzeczywistością. -Maria Corti


trzeba-żyć-ręka-w-rękę-z-rzeczywistośą
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: O! Rękę ka­raj, nie śle­py miecz!  -Kornel Ujejski


że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: miast rękę księżniczki wo­li jej piczki  -poeta wyklęty


miast-rękę-księżniczki-wo­li-jej-piczki 
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Często za­miast wy­ciągać rękę, wy­ciąga­my brudy. -Sławomir Trocki


często-za­miast-wy­ągać-rękę-wy­ąga­my-brudy
że na­poleon Wkładał Rękę Za włas­ny Cytaty: Ko­biety w miłości nie po­siadają włas­nej skryt­ki, nie zat­rzy­mują nic dla siebie, zu­pełnie inaczej niż mężczyźni, którzy we wszys­tkich szlachet­nościach uczu­cia re­zer­wują jed­nak drob­ny skarb na włas­ny użytek. -Gustaw Flaubert