Prąd Cytaty

Prąd Cytaty: Z miłością jest jak z elektrycznością: najpierw wysokie napięcie, potem prąd słaby, a w końcu prąd zmienny. -Jacques Tati


z-miłośą-jest-jak-z-elektrycznośą-najpierw-wysokie-napięcie-potem-prąd-słaby-a-w-końcu-prąd-zmienny
Prąd Cytaty: By dotrzeć do źródła, trzeba płynąć pod prąd. -Stanisław Jerzy Lec


by-dotrzeć-do-źródła-trzeba-płynąć-pod-prąd
Prąd Cytaty: By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd -Stanisław Jerzy Lec


by-dojść-do-źródła-trzeba-płynąć-pod-prąd
Prąd Cytaty: Reklama jest tak potrzebna produktowi jak prąd elektryczny żarówce. -Charles Wilp


reklama-jest-tak-potrzebna-produktowi-jak-prąd-elektryczny-żarówce
Prąd Cytaty: Płynie się zaw­sze do źródeł pod prąd, z prądem płyną śmiecie. -Zbigniew Herbert


płynie ę-zaw­sze-do źródeł-pod-prąd-z prądem-płyną-śmiecie
Prąd Cytaty: Tylko ten, kto płynie pod prąd, jest w stanie ocenić jego siłę. -Woodrow Wilson


tylko-ten-kto-płynie-pod-prąd-jest-w-stanie-ocenić-jego-łę
Prąd Cytaty: Uczenie się jest podobne do wiosłowania pod prąd, nie płynąć do przodu, znaczy być znoszonym w dół. -przysłowie chińskie


uczenie-ę-jest-podobne-do-wiosłowania-pod-prąd-nie-płynąć-do-przodu-znaczy-być-znoszonym-w-dół
Prąd Cytaty: Pokorni ludzie idą zawsze z prądem. Niepokorni próbują iść pod prąd.Cały postęp ludzkości leży dlatego w rękach niepokornych! -Bernard Shaw


pokorni-ludzie-idą-zawsze-z-prądem-niepokorni-próbują-iść-pod-prądcały-postęp-ludzkoś-ży-dlatego-w-rękach-niepokornych
Prąd Cytaty: Z nauką jest jak z wiosłowa­niem pod prąd. Sko­ro tyl­ko zap­rzes­ta­niesz pra­cy, za­raz spycha cię do tyłu. -Benjamin Britten


z nauką-jest jak z wiosłowa­niem-pod-prąd-sko­ro tyl­ko-zap­rzes­­niesz-pra­cy-za­raz-spycha-ę-do tyłu
Prąd Cytaty: Zasuszony w klasztorze mnich, fanatyczny apostoł odrazy do ciała, surowy patriarcha rodziny, najwierniejszy mąż, najbardziej rozmiłowany kochanek, każdy świadomie lub bezwiednie odczuwa przebiegający mu po nerwach prąd zmysłowy na widok urodziwej kobiety. -Aleksander Świętochowski


Prąd Cytaty: człowiek w tłumie znika jak wszys­tko przemija roz­waża dob­re i gor­sze chwile prag­nie móc zat­rzy­mać co rozpłynęło w przestrzeń wdycha po­wiet­rze może połknie szczęście nie będzie wciąż pod prąd prze­ciśnie przez ucho igielne życiem mu­si uporać świado­my fi­niszu wyścigu by umierać nie było szkoda Krys­ty­na A.Sz. 07.05.2016r. -krysta