Spokojną Cytaty

Spokojną Cytaty: Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy, noc ma spokojną, i dzień nietęskliwy. -Adam Mickiewicz


kto-miłoś-nie-zna-ten-żyje-szczęśliwy-noc-spokojną-i-dzień-nietęskliwy
Spokojną Cytaty: . . . bo umiem dziś na Naturę patrzeć nie jak w czasach Młodości, co jest bezmyślną, lecz słysząc spokojną, smutną muzykę ludzkości. -Samuel Coleridge


bo-umiem-dziś-na-naturę-patrzeć-nie-jak-w-czasach-młodoś-co-jest-bezmyślną-lecz-słysząc-spokojną-smutną-muzykę-ludzkoś
Spokojną Cytaty: Jestem za mądra, aby się zwać szczęśliwą, a za głupia, aby być spokojną. -Maryla Wolska


jestem-za-mądra-aby-ę-zwać-szczęśliwą-a-za-głupia-aby-być-spokojną
Spokojną Cytaty: Ten, kto nie ma poczucia doskonałości, ten zadowala się spokojną przeciętnością. -Paul Cezanne


ten-kto-nie-poczucia-doskonałoś-ten-zadowala-ę-spokojną-przeciętnośą
Spokojną Cytaty: Każde pełne męskie życie powinno mieć dwie twarze: jedną ze zmarszczonym czołem i wyrazem natężonej myśli, zwróconą ku zadaniom ludzkości, drugą cichą i spokojną, w domu przy ognisku. -Henryk Sienkiewicz


każde-pełne-męskie-życie-powinno-mieć-dwie-twarze-jedną-ze-zmarszczonym-czołem-i-wyrazem-natężonej-myśli-zwróconą-ku-zadaniom-ludzkoś
Spokojną Cytaty: W klepsydrze płynie strumyczek piasku, podziwiam spokój jego biegu; nagle świat przewraca się do góry nogami i kiedy wczepiona weń muszę zrobić to samo, ziarenka dalej płyną spokojną strugą. -Anna Krzyżanowska


w-klepsydrze-płynie-strumyczek-piasku-podziwiam-spokój-jego-biegu-nagle-świat-przewraca-ę-do-góry-nogami-i-kiedy-wczepiona-weń-muszę-zrobić-to
Spokojną Cytaty: Nad wysoką, ciężką poręczą ławy oskarżonych podniosła się znowu szczupła, jasnowłosa, czarno ubrana dziewczyna. Powieki miała spuszczone, postawę spokojną i tylko głos trochę drżący: - Uczyłam dzieci, myślałam, że czynię dobrze... Tu na mgnienie oka na twarzy jej zaszła uderzająca zmiana. Jakby zawrzały w niej gwałtowne jakieś uczucia, podniosła czoło, oczy jej błysnęły, usta drgnęły [...] -Eliza Orzeszkowa


Spokojną Cytaty: Możemy powiedzieć o człowieku, że bywa częściej dobry niż zły, częściej mądry niż głupi, częściej energiczny niż apatyczny, i na odwrót; ale będzie nieprawdą, jeśli powiemy o jakimś człowieku, że jest dobry albo mądry, a o innym, że jest zły albo głupi. A my zawsze w ten sposób dzielimy ludzi. I to jest niesłuszne. Ludzie są jak rzeki: woda jest we wszystkich jednakowa, wszędzie ta sama, ale rzeka bywa wąska, szeroka, spokojna, czysta, zimna, mętna, ciepła. Tak samo bywa z ludźmi. Każdy człowiek ma w sobie zalążki wszystkich ludzkich cech; czasami ujawnia te, czasami znów inne; bywa nieraz zupełnie do siebie niepodobny, pozostając jednakże wciąż sobą. -Lew Tołstoj