Zazdrościć Cytaty

Zazdrościć Cytaty: Zazdrościć - to uznać swoją niższość. -Pliniusz Młodszy


Zazdrościć Cytaty: Ludzie i piękne­go pog­rze­bu pot­ra­fią zazdrościć. -Władysław Grzeszczyk


ludzie-i piękne­go-pog­rze­bu-pot­ra­fią-zazdrość
Zazdrościć Cytaty: Cze­go nie możemy się nau­czyć, umiemy tyl­ko zazdrościć. Z cyk­lu po­wieści


cze­go-nie możemy ę-nau­czyć-umiemy-tyl­ko-zazdrość-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy-przeznaczenia
Zazdrościć Cytaty: Można by zazdrościć tym, którzy dobrze piszą, gdyby nie stała otworem droga pisania jeszcze lepiej. -Adolf Dygasiński


można-by-zazdrość-tym-którzy-dobrze-piszą-gdyby-nie-stała-otworem-droga-pisania-jeszcze-lepiej
Zazdrościć Cytaty: Wszyscy sobie zazdrościm, a to jest największym dowodem, iż nie mamy sobie czego zazdrościć. -Ignacy Krasicki


wszyscy-sobie-zazdrościm-a-to-jest-największym-dowodem-iż-nie-mamy-sobie-czego-zazdrość
Zazdrościć Cytaty: Wszys­cy so­bie zaz­drościm, a to jest naj­większym do­wodem, iż nie ma­my so­bie cze­go zazdrościć. -Ignacy Krasicki


wszys­cy-so­bie-zaz­drościm-a to jest naj­większym-do­wodem-iż nie ­my-so­bie-cze­go-zazdrość
Zazdrościć Cytaty: Poczta: instytucja, dzięki której zdolni jesteśmy poinformować wszystkich, którzy nam zazdroszczą, że jest czego nam zazdrościć. -Jerzy Wittlin


poczta-instytucja-dzięki-której-zdolni-jesteśmy-poinformować-wszystkich-którzy-nam-zazdroszczą-że-jest-czego-nam-zazdrość
Zazdrościć Cytaty: Nie bądź szarakiem. Bądź kolorowy. Nie bój się użyć po­mysłowej mody. Strzel so­bie irokez, na czer­wień zafarbuj, po­mysłów na ubiór także nie marnuj. Pa­pugi w tropikach i ryb­ki w oceanie są tak przez naturę pięknie zma­lowa­ne ... Im życia Ty wcale nie mu­sisz zazdrościć, bo sam możesz nabrać po­dob­nej jakości. Brak barw doprowadza do smut­ku, depresji. O ile by wszyscy by­li piękniejsi gdy każdy by wskoczył w pa­letę kolorów miast w czerń siebie stroić jak zmo­ry z horrorów.   -Moon G


Zazdrościć Cytaty: Nie umiałbym zresztą zazdrościć pozycji temu rodzajowi ludzi, którzy znajdują się między władcą i poddanymi; ludzi, którzy dzielą z książętami nieszczęścia ich pozycji, nie korzystając zarazem ani z prawdziwej władzy, ani z radości życia prywatnego. Radzę im, aby nigdy nie podejmowali niegodnych działań dla zachowania się na nieszczęsnym stanowisku; aby obejmowali je z honorem, piastowali je jako ludzie prawi i opuszczali je z godnością; oraz, gdy raz już je opuszczą, aby nigdy na nic nie wracali. -Montesquieu