le­piej żałować włas­nych de­cyz­ji niż cudzych 


­piej-żałować-włas­nych-de­cyz­ji-ż-cudzych 
badtomekle­piejżałowaćwłas­nychde­cyz­jiniżcudzych le­piej żałowaćżałować włas­nychwłas­nych de­cyz­jide­cyz­ji niżniż cudzych le­piej żałować włas­nychżałować włas­nych de­cyz­jiwłas­nych de­cyz­ji niżde­cyz­ji niż cudzych le­piej żałować włas­nych de­cyz­jiżałować włas­nych de­cyz­ji niżwłas­nych de­cyz­ji niż cudzych le­piej żałować włas­nych de­cyz­ji niżżałować włas­nych de­cyz­ji niż cudzych 

Życie człowieka od pew­ne­go wieku składa się z włas­nych trosk i włas­nych przy­jem­ności, na sta­rość zaś - z włas­nych trosk i cudzych przyjemności.Le­piej grzeszyć i żałować. Niż żałować, że się nie grzeszyło.Le­piej żałować, że na przyjęciu nie po­wie­dzieliśmy żad­ne­go dow­ci­pu, niż żałować, że powiedzieliśmy.Lepiej zgrzeszyć i żałować, niż żałować że się nie zgrzeszyło.(...) le­piej jest po­ruszać, niż być po­rusza­nym, le­piej cza­rować, niż poz­wo­lić się owładnąć zaklęciu, le­piej być żywym niż umarłym, choćby udawanym.