Śmieję się skwap­li­wie ze wszys­tkiego z oba­wy, bym nie mu­siał płakać.


Śmieję ę-skwap­li­wie-ze wszys­tkiego-z oba­wy-bym-nie mu­siał-płakać
pierre augustin caron de beaumarchaisŚmieję sięskwap­li­wieze wszys­tkiegoz oba­wybymnie mu­siałpłakaćŚmieję się skwap­li­wieskwap­li­wie ze wszys­tkiegoze wszys­tkiego z oba­wybym nie mu­siałnie mu­siał płakaćŚmieję się skwap­li­wie ze wszys­tkiegoskwap­li­wie ze wszys­tkiego z oba­wybym nie mu­siał płakaćŚmieję się skwap­li­wie ze wszys­tkiego z oba­wy

Py­tasz cze­mu ciągle się śmieję? Po pros­tu nie mam już siły płakać... -Lanni
py­tasz-cze­mu-ągle ę-śmieję-po pros­-nie mam-już-ły-płakać
Nie prag­nij wie­dzieć wszys­tkiego, abyś we wszys­tkim nie był nieudacznikiem. -Demokryt
nie-prag­nij-wie­dzieć-wszys­tkiego-abyś-we wszys­tkim-nie był-nieudacznikiem
Kiedy kończy się miłość, można spodziewać się wszys­tkiego po­za od­po­wie­dzią na py­tanie 'dlaczego?'  -Federico Moccia
kiedy-kończy ę-miłość-można-spodziewać ę-wszys­tkiego-po­za-od­po­wie­dzią-na py­tanie-'dlaczego' 
Śmieje­cie się ze mnie, bo jes­tem in­ny. Ja się śmieję z was, bo wszys­cy jes­teście ta­cy sami. -Jonathan Davis
Śmieje­cie ę-ze mnie-bo jes­tem-in­ny-ja ę-śmieję-z was-bo wszys­cy-jes­teście-­cy-sami
Przy pi­wie - od wszys­tkiego znawce; Tu - w os­tatniej siedzą ławce. -SirNobody
przy-pi­wie- od wszys­tkiego-znawce-tu- w os­tatniej-siedzą-ławce