Śmier­ci nie roz­dziela się jak majątku. Nikt nie idzie szu­kać smutku.


Śmier­-nie roz­dziela ę-jak majątku-nikt nie idzie-szu­kać-smutku
r » juan rulfo » pedro páramoŚmier­cinie roz­dziela sięjak majątkunikt nie idzieszu­kaćsmutkuŚmier­ci nie roz­dziela sięnie roz­dziela się jak majątkunikt nie idzie szu­kaćszu­kać smutkuŚmier­ci nie roz­dziela się jak majątkunikt nie idzie szu­kać smutku

Nikt w pus­tce pełni nie od­naj­dzie, gdy szu­kać sen­su będzie na dnie nicości.Idzie wiosna Kwit­nie natura Kwit­nie miłość Tyl­ko ja za­gubiona Pośród róż Szu­kam szczęścia Ra­niąc się kolcami Mo­ja in­spi­rac­ja to tyl­ko mo­ja sprawa Nie szu­kam jej na siłę, jak oce­ny od Romana Wszys­cy na ko­lana, nikt nie zna me­go wieku A i tak Bru­no ma po­par­cie, Bru­no jest tu Co do nad­mier­nej glo­ryfi­kac­ji, sta­now­cze stop Poświęce­nie się poez­ji, który to już rok? Ro­bię do przo­du krok, śmiejąc się z te­go co za mną Cha­rak­ter be­ton, cha­ryz­ma, ri­pos­ta jak tabasko.Swo­je życie bu­duję na roz­paczy, na śladzie, który kiedyś prze­minął. Sta­ram się szu­kać siebie w głębi... ...gdy na zewnątrz mętlik i skom­le­nie myśli.Jak nar­ko­tyk cię połykam, pragnę, wołam, szu­kam dna uza­leżniona, go­towa zabić tu­nela­mi czołgam się, poniżam i nie liczę się z wiecznością, po omac­ku błądzę w śnie cier­pienie do­tyka mnie, roz­koszując się wstrząsa­mi i wrzas­ka­mi mymi. Wiem, że uciekasz i wiem gdzie uk­ry­wasz się; Wiem że ciągłą śmier­cią mą na­sycasz się Zna­lazłam się w cichym i ciem­nym po­mie­szcze­niu. Śmier­cionośne szczu­ry jak u Ca­musa roz­noszą zarazę. Szu­kam okien, drzwi, ścian. Mam nadzieję, że jes­tem w Two­jej głowie. Straszna tu pus­tka, ale cie­sze się, że mnie tu umieściłeś...