Śnij w kręgach. Tańcz w ciszy. Wsłuchaj się w wewnętrzny rytm życia. Tonąc w niegaszonym wapnie, łaknij. Nie ustawaj w walce, nie zatrzymuj w tańcu, bo nie usłyszysz muzyki.


Śnij-w-kręgach-tańcz-w-ciszy-wsłuchaj-ę-w-wewnętrzny-rytm-życia-tonąc-w-niegaszonym-wapnie-łaknij-nie-ustawaj-w-walce-nie-zatrzymuj-w
william whartonŚnijkręgachtańczciszywsłuchajsięwewnętrznyrytmżyciatonącniegaszonymwapniełaknijnieustawajwalceniezatrzymujtańcubousłyszyszmuzykiŚnij ww kręgachtańcz ww ciszywsłuchaj sięw wewnętrznywewnętrzny rytmrytm życiatonąc ww niegaszonymniegaszonym wapnienie ustawajustawaj ww walcenie zatrzymujzatrzymuj ww tańcubo nienie usłyszyszusłyszysz muzykiŚnij w kręgachtańcz w ciszywsłuchaj się wsię w wewnętrznyw wewnętrzny rytmwewnętrzny rytm życiatonąc w niegaszonymw niegaszonym wapnienie ustawaj wustawaj w walcenie zatrzymuj wzatrzymuj w tańcubo nie usłyszysznie usłyszysz muzyki

tańcz tańcz póki sił masz w nogach tańcz tańcz żeby ludzki byt cię nie dołował tańcz tańcz w rytm swo­jej muzyki tańcz tańcz aż zagłuszysz swo­je wewnętrzne krzyki tańcz tańcz aż słoneczny przyj­dzie dzień tańcz tańcz aż pójdą so­bie tros­ki w cień tańcz tańcz niech ra­dość się ciebie kur­czo­wo trzyma tańcz tańcz a two­je zdro­wie się dłużej utrzyma  Rytm jest muzyki tętnem. Równa się biciu serca, świadczy o jego istnieniu, dowodzi jego żywotności.Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego życia dla siebie - ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.Myśli raczej nie usłyszysz, bo poeci tworzą w ciszy. Umysł tak układa słowa, że pow­sta­je strof­ka no­wa, co na wier­sz się po­tem składa. Jak się rodzi w naszej głowie? Gdy­byś to przy­pad­kiem zba­dał, wierzę, że mi o tym powiesz. 26.03.2013 nie sposób zmilczeć tej ciszy przed burzą która nim ją os­tatnia krop­la po­tu spełni już się kotłuje w oku wyobraźni ma­miąc nas wszys­tki­mi ko­lora­mi tęczy nie sposób nie słyszeć tej ciszy w rytm burzy która błys­ka­wice źre­nica­mi miota pod­pa­lając dusze po­dat­ne na szepty wy­wołując dreszcze gdy naj­dzie ochota nie sposób nie utonąć w tej ciszy po burzy która gdy już złamie masztu wsty­du opór przyk­ry­wa nas żag­lu spełnienia pościelą cho­wając przed światem co wi­ruje wokół Odys, lis­to­pad 2014 http://odyssynlaertesa.wordpress.com/2014/11/13/w-oku-cyklonu-wyobrazni-inny-dialog-z-m/ Ob­ra­caj się w ta­kich kręgach, aby nig­dy nie ukręciło ci to pętli na szyję. Z cyk­lu po­wieści