Świat nie sądzi czynów ludzkich wedle ich dobroci, ale wedle ich piękności; nie wedle tego, czy są sprawiedliwe, ale czy wielkie; nie wedle ich rozsądku, ale wedle ich nadzwyczajności.


Świat-nie-sądzi-czynów-ludzkich-wedle-ich-dobroci-ale-wedle-ich-pięknoś-nie-wedle-tego-czy-są-sprawiedliwe-ale-czy-wielkie-nie-wedle-ich
montesquieuŚwiatniesądziczynówludzkichwedleichdobrocialepięknościtegoczysprawiedliwewielkierozsądkunadzwyczajnościŚwiat nienie sądzisądzi czynówczynów ludzkichludzkich wedlewedle ichich dobrociale wedlewedle ichich pięknościnie wedlewedle tegoczy sąsą sprawiedliweale czyczy wielkienie wedlewedle ichich rozsądkuale wedlewedle ichich nadzwyczajnościŚwiat nie sądzinie sądzi czynówsądzi czynów ludzkichczynów ludzkich wedleludzkich wedle ichwedle ich dobrociale wedle ichwedle ich pięknościnie wedle tegoczy są sprawiedliweale czy wielkienie wedle ichwedle ich rozsądkuale wedle ichwedle ich nadzwyczajności

Miałem sen, że pewnego dnia czworo moich małych dzieci będzie żyło w społeczeństwie, które nie będzie ich osądzało wedle koloru skóry, lecz wedle ich charakterów.Mężczyzna sądzi o rzeczach wedle nauki i sztuki; kobieta wedle chwilowych wrażeń i panującej mody.Kto by znalazł sposób, by można sądzić wedle sprawiedliwości i wybierać ludzi wedle rozumu, stworzyłby tym jednym najdoskonalsza formę społeczności.Przyrzekamy wedle swych nadziei, dotrzymujemy wedle swych obaw.Jeżeli będziesz żył wedle swojej natury, nigdy nie będziesz biedny; jeżeli wedle ludzkich mniemań - nigdy nie będziesz bogaty.Zdarza się, że podobnie jak przestaje się osądzać księcia wedle jego ułomności i cnót, tak samo książę osądza swych poddanych wedle przymiotów nic nie mających do rzeczy; wówczas bynajmniej nie dla zasług otrzymuje się stanowiska i bynajmniej nie z powodu nieudolności się je traci; dzieje się tak wskutek korzyści płynących z należenia do określonej partii lub wskutek złej doli, która z należenia do innej wynika.