Świat-zbyt-szyb­ko-umiera-ludzie-zbyt-szyb­ko ę-starzeją-i umierają-zwierzę-i rośli­ny-zbyt-szyb­ko-wy­mierają-~pa­weł-rychlica 
rychcikŚwiatzbytszyb­koumieraludzieszyb­ko sięstarzejąi umierajązwierzętai rośli­nywy­mierają~pa­wełrychlica Świat zbytzbyt szyb­koszyb­ko umieraumiera ludzieludzie zbytzbyt szyb­ko sięszyb­ko się starzejąstarzeją i umierająi umierają zwierzętazwierzęta i rośli­nyi rośli­ny zbytzbyt szyb­koszyb­ko wy­mierają~pa­weł rychlica Świat zbyt szyb­kozbyt szyb­ko umieraszyb­ko umiera ludzieumiera ludzie zbytludzie zbyt szyb­ko sięzbyt szyb­ko się starzejąszyb­ko się starzeją i umierająstarzeją i umierają zwierzętai umierają zwierzęta i rośli­nyzwierzęta i rośli­ny zbyti rośli­ny zbyt szyb­kozbyt szyb­ko wy­mierająŚwiat zbyt szyb­ko umierazbyt szyb­ko umiera ludzieszyb­ko umiera ludzie zbytumiera ludzie zbyt szyb­ko sięludzie zbyt szyb­ko się starzejązbyt szyb­ko się starzeją i umierająszyb­ko się starzeją i umierają zwierzętastarzeją i umierają zwierzęta i rośli­nyi umierają zwierzęta i rośli­ny zbytzwierzęta i rośli­ny zbyt szyb­koi rośli­ny zbyt szyb­ko wy­mierająŚwiat zbyt szyb­ko umiera ludziezbyt szyb­ko umiera ludzie zbytszyb­ko umiera ludzie zbyt szyb­ko sięumiera ludzie zbyt szyb­ko się starzejąludzie zbyt szyb­ko się starzeją i umierajązbyt szyb­ko się starzeją i umierają zwierzętaszyb­ko się starzeją i umierają zwierzęta i rośli­nystarzeją i umierają zwierzęta i rośli­ny zbyti umierają zwierzęta i rośli­ny zbyt szyb­kozwierzęta i rośli­ny zbyt szyb­ko wy­mierają

Ci którzy są wyjątko­wi szyb­ciej zni­kają, szyb­ciej zeg­nają się ze światem bo prze­rośli swą epokę ..są zbyt wrażli­wi zbyt kruchy na życie w tak bez­względnej rzeczywistości...To wszys­tko się zbyt szyb­ko dzieje.. Życie za szyb­ko się kończy...[*] Ludzie w nie­szczęściu szyb­ciej się starzeją.pisząc zbyt szyb­ko, ryzykował choć na zakrętach wa­lił po spacji i tak wylądo­wał, w miej­skiej ubikacji Jeśli nie po­konasz swo­jej ten­den­cji do pod­da­wania się zbyt szyb­ko, two­je życie będzie pro­wadzić donikąd.Wszak ot­rzy­mała cu­dow­ny dar: życie. Cza­sami jest ono w ok­rutny sposób od­biera­ne zbyt szyb­ko, ale liczyło się to, co się z nim uczy­niło, a nie jak długo trwało.