Życie się kończy, gdy przes­ta­je się je przeżywać.


Życie ę-kończy-gdy-przes­­ ę- przeżywać
federico mocciaycie siękończygdyprzes­ta­je sięje przeżywaćŻycie się kończygdy przes­ta­je sięprzes­ta­je się je przeżywaćgdy przes­ta­je się je przeżywać

Ale mu­si wreszcie przes­tać przeżywać swo­je życie w wyob­raźni i przy­woływać wspom­nienia. To dro­ga donikąd.Starość jest okresem, gdy kończą się obowiązki, gdy kończą się rozterki miłosne i światopoglądowe, gdy kończy się walka i można w spokoju konsumować przyzwoicie przebyte życie. I można tak jak za młodu cieszyć się wiosną, słońcem, zapachem kwitnącego bzu i muzyką, i widokiem tych, których się kocha.Życie jest zmianą. Jeśli przes­ta­niesz się zmieniać, przes­ta­niesz żyć.Mózg to wspaniały organ: zaczyna działać w chwili, gdy się budzimy, a kończy, gdy znajdziemy się w pracy.Gdy człowiek na początku jest pewny, kończy na wątpliwości, a gdy zaczyna od wątpliwości, kończy na pewności.Trze­ba kochać życie, aby je przeżywać, i trze­ba przeżywać życie, aby je kochać.