Życie jednak nie trwa w przykazanej ciemności, ponieważ nią właśnie musi się skończyć, koniec zawsze jest w niewidzeniu, więc bojaźliwie uciekamy od sytuacji niejasnych w ostre światło dnia.


Życie-jednak-nie-trwa-w-przykazanej-ciemnoś-ponieważ-ą-właśnie-musi-ę-skończyć-koniec-zawsze-jest-w-niewidzeniu-więc-bojaźliwie-uciekamy-od
zofia bystrzyckayciejednaknietrwaprzykazanejciemnościponieważniąwłaśniemusisięskończyćkonieczawszejestniewidzeniuwięcbojaźliwieuciekamyodsytuacjiniejasnychostreświatłodniaŻycie jednakjednak nienie trwatrwa ww przykazanejprzykazanej ciemnościponieważ niąnią właśniewłaśnie musimusi sięsię skończyćkoniec zawszezawsze jestjest ww niewidzeniuwięc bojaźliwiebojaźliwie uciekamyuciekamy odod sytuacjisytuacji niejasnychniejasnych ww ostreostre światłoświatło dniaŻycie jednak niejednak nie trwanie trwa wtrwa w przykazanejw przykazanej ciemnościponieważ nią właśnienią właśnie musiwłaśnie musi sięmusi się skończyćkoniec zawsze jestzawsze jest wjest w niewidzeniuwięc bojaźliwie uciekamybojaźliwie uciekamy oduciekamy od sytuacjiod sytuacji niejasnychsytuacji niejasnych wniejasnych w ostrew ostre światłoostre światło dnia

Nawet jeśli czasem trochę się skarżę - mówiło serce - to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie. Obawiają się sięgnąć po swoje najwyższe marzenia, ponieważ wydaje im się że nie są ich godne, albo że nigdy im się to nie uda. My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostają na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.Na świecie chodzi o to, że Bogu tak pięknie nie wyszło (...) ujrzeć raz stronę świata jasną – jest cień, więc musi się tu gdzieś palić światło.Światło, które ośle­pia, gor­sze jest od ciemności.Miłość ziemska zawsze jest krucha, zagrożona, a jednak stale za nią tęsknimy.Tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, muzyka gra Nie daj mi Boże, broń Boże skosztować tak zwanej życiowej mądrości póki życie trwa!Od siebie uciekamy zawsze z sobą.