Życie jest niczym pus­ta kar­tka, i to my jes­teśmy auto­rami te­go dzieła.


Życie-jest niczym-pus­-kar­tka-i to my jes­teśmy-auto­rami-te­go-dzieła
ryderyciejest niczympus­takar­tkai to my jes­teśmyauto­ramite­godziełaŻycie jest niczymjest niczym pus­tapus­ta kar­tkai to my jes­teśmy auto­ramiauto­rami te­gote­go dziełaŻycie jest niczym pus­tajest niczym pus­ta kar­tkai to my jes­teśmy auto­rami te­goauto­rami te­go dziełaŻycie jest niczym pus­ta kar­tkai to my jes­teśmy auto­rami te­go dzieła

Biała kar­tka to nie pus­ty ob­raz. Właśnie ta biała kar­tka za­wiera naj­więcej ob­razów .Te ob­ra­zy tworzy każdy z nas w swo­jej głowie. To my jes­teśmy artystami.Pus­te mi­nuty, pus­te godzi­ny pus­ty ka­len­darz i pus­ta bu­tel­ka niedo­golo­ne w lus­trze mi­ny i brzyd­ko śmier­dząca ka­mizel­ka bez ra­tującej życie liny - w kie­sze­niach pus­tka wielka.Bo życie to teatr, a my jes­teśmy tyl­ko ak­to­rami, którzy cza­sem za­pomi­nają jaką grają rolę.Praw­da jest ta­ka, że... Uczu­cia kierują kobietami. Uczu­cia są niczym, bo ko­biety je wykorzystują. Ko­biety kierują mężczyznami. Ko­biety są niczym, bo mężczyźni je wykorzystują. Mężczyźni kierują światem. Mężczyźni są niczym, bo świat ich wykorzystuje. Świat kieru­je życiem. Świat jest niczym, bo życie go wykorzystuje. Życie kieru­je ludźmi. Życie jest niczym, bo ludzie je wykorzystują. Ludzie kierują nami. Ludzie są niczym, bo my ich wykorzystujemy. My kieru­jemy kimś. My jes­teśmy niczym, bo ktoś nas wykorzystuje.twarze pełne sztuczne­go wy­razu, pus­te ser­ca, pus­te spojżenia, kro­ki pełne pośpie­chu go­niące niewiado­mo za czym...Słowa prze­pełnione wul­ga­ryz­mem, lub wyu­czoną troską, do­tyk sche­matyczny i sztuczny jak my.. Ta­cy jes­teśmy? wszys­cy więc na swój swój sposób jes­teśmy kalekami...Kar­to­teki po­licyj­ne są często naszą je­dyną prze­pus­tką do nieśmiertelności.