Życie jest szpitalem, w którym każdy pacjent jest opanowany chęcią zmiany swego łóżka.


Życie-jest-szpitalem-w-którym-każdy-pacjent-jest-opanowany-chęą-zmiany-swego-łóżka
charles baudelaireyciejestszpitalemktórymkażdypacjentopanowanychęciązmianyswegołóżkaŻycie jestjest szpitalemw którymktórym każdykażdy pacjentpacjent jestjest opanowanyopanowany chęciąchęcią zmianyzmiany swegoswego łóżkaŻycie jest szpitalemw którym każdyktórym każdy pacjentkażdy pacjent jestpacjent jest opanowanyjest opanowany chęciąopanowany chęcią zmianychęcią zmiany swegozmiany swego łóżkaw którym każdy pacjentktórym każdy pacjent jestkażdy pacjent jest opanowanypacjent jest opanowany chęciąjest opanowany chęcią zmianyopanowany chęcią zmiany swegochęcią zmiany swego łóżkaw którym każdy pacjent jestktórym każdy pacjent jest opanowanykażdy pacjent jest opanowany chęciąpacjent jest opanowany chęcią zmianyjest opanowany chęcią zmiany swegoopanowany chęcią zmiany swego łóżka

Życie jest szpitalem, w którym każdy pacjent jest opanowany chęcią zmiany swego łóżka. Są tylko trzy istoty godne szacunku: kapłan, wojownik, poeta. Wiedzieć, zabijać i tworzyć. Wszyscy inni są do obciosania i pańszczyzny, stworzeni do obory, czyli do wykonywania tak zwanych zawodów.Życie jest chorobą, cały świat szpitalem, a śmierć - lekarzem.Każdy jest kowalem swego losu.Każdy człowiek jest in­ny. Każdy ma swo­je przyz­wycza­jenia, których nie jes­teśmy często w sta­nie zro­zumieć. I cza­sami war­to po pros­tu tak to zos­ta­wić i nie zmuszać ko­goś do zmiany na siłę, bo ona efektów nie przyniesie.Każdy człowiek to po­ten­cjal­ny mor­derca. Kiedy w grze stawką sta­je się życie, każdy jest zdol­ny do wszys­tkiego. A to jas­ne jak słońce, że tu chodzi o nasze życie.Zacho­wanie się jest lus­trem, w którym każdy po­kazu­je, ja­kim jest.