Życie nabiera sensu dopiero w wyobraźni.


Życie-nabiera-sensu-dopiero-w-wyobraź
dana dumitriuycienabierasensudopierowyobraźniŻycie nabieranabiera sensusensu dopierodopiero ww wyobraźniŻycie nabiera sensunabiera sensu dopierosensu dopiero wdopiero w wyobraźniŻycie nabiera sensu dopieronabiera sensu dopiero wsensu dopiero w wyobraźniŻycie nabiera sensu dopiero wnabiera sensu dopiero w wyobraźni

Kiedy mamy Boga w naszym życiu, nabiera ono sensu, wszystko zaś nabiera wartości i staje się owocne.Jak dobrze zrozumieć wreszcie, że życie nabiera dopiero wtedy sensu i znaczenia, gdy toczy się zgodnie z własnymi potrzebami, rytmem własnego oddechu, a przede wszystkim własnym wyobrażeniem o nim - a nie potrzebami, rytmem wyobrażeniem narzuconym przez otoczenie. Za wszelką cenę być sobą.Kiedy się kocha, wszystko dookoła nabiera coraz głębszego sensu.Sensu zdania nie można określić, dopóki nie jest ono kompletne i doprowadzone do kropki. Z sensem życia może być podobnie. Dopóki życie trwa, jest ono w trakcie formowania się. Dopiero gdy się dopełniło i doszło do punktu końcowego w śmierci, nabywa całkowicie określonego sensu.Prawda, że nie ma sensu żyć bez sensu, ale i bezsensem jest chcieć wcześniej śmierci, niż sprawdzenia sensu.Nadanie sensu życiu może doprowadzić do szaleństwa, ale życie bez sensu jest torturą niepokoju i próżnych pragnień, jest łodzią pragnącą morza i jednocześnie obawiającą się go.