Żyjąc resztka­mi nadziei, że is­tniałeś nap­rawdę, po­woli uświada­miam so­bie - jes­teś tyl­ko wspomnieniem.


Żyjąc-resztka­mi-nadziei-że is­tniałeś-nap­rawdę-po­woli-uświada­miam-so­bie- jes­teś-tyl­ko-wspomnieniem
mistrzynipiórayjącresztka­minadzieiże is­tniałeśnap­rawdępo­woliuświada­miamso­bie jes­teśtyl­kowspomnieniemŻyjąc resztka­miresztka­mi nadzieiże is­tniałeś nap­rawdępo­woli uświada­miamuświada­miam so­bie jes­teś tyl­kotyl­ko wspomnieniemŻyjąc resztka­mi nadzieipo­woli uświada­miam so­bie jes­teś tyl­ko wspomnieniem

jes­teś na ty­le od­se­paro­wany, na ile uświada­miasz so­bie włas­ne wszechwspółistnienie te­raz już wiem, że jes­teś tym, które­go mi NAP­RAWDĘ potrzeba..Siedzę i czy­tam nasze roz­mo­wy. Uświada­miam so­bie, że już nig­dy nie po­roz­ma­wiamy, bo Ciebie już nie ma.. Po­zos­tały mi tyl­ko wspom­nienia i wiara, iż kiedyś po­now­nie się spot­ka­my. [*] Mówisz mi że głup­cem jestem Ależ ja się z tym zgadzam nap­rawdę A te­raz tak szczerze mi po­wiedz Kim ty jes­teś ?? Cier­piał. Nap­rawdę wie­rzył, że go nikt nie kocha, a ta­ka świado­mość nieza­leżnie od te­go, kim jes­teś, boli.Tak nap­rawdę to nie jest Mo­ja wi­na, tyl­ko Twoja. Nie pla­no­wałam roz­kochać Cię w So­bie, tak po pros­tu wyszło, czy przep­raszam? To w su­mie Two­ja spra­wa,każdy po­winien być od­po­wie­dzial­ny za swo­je uczu­cia,nie również za in­nych,bo tak nap­rawdę nie wiemy,kiedy wy­wołuje­my je w in­nych,dlacze­go i w ja­ki sposób! Bar­tlo­miej Van Kalisz