2006-09-06 autor: Emi­lia Szumiło pa­mięci nu­ty echo niesie po­między bloków kształtem tak jak­bym kładła po­liczek na po­duszce słuchając dźwięków lek­kich harfy tyl­ko cisza zos­tała kreśląc dłonią ob­ra­zy opuszkiem bieli do­tykając progu na którym leży wpółopar­ta wizja cza­su błęki­tu połączo­nych dłoni 


2006-09-06-autor-emi­lia-szumiło-pa­mię-nu­ty-echo-niesie-po­między-bloków-kształtem-tak-jak­bym-kładła-po­liczek-na po­duszce
emilia szumiło20060906autoremi­liaszumiłopa­mięcinu­tyechoniesiepo­międzyblokówkształtemtakjak­bymkładłapo­liczekna po­duszcesłuchającdźwiękówlek­kichharfytyl­kociszazos­tałakreślącdłoniąob­ra­zyopuszkiembielido­tykającprogunaktórym leżywpółopar­tawizjacza­subłęki­tupołączo­nychdłoni emi­lia szumiłoszumiło pa­mięcipa­mięci nu­tynu­ty echoecho niesieniesie po­międzypo­między blokówbloków kształtemkształtem taktak jak­bymjak­bym kładłakładła po­liczekpo­liczek na po­duszcena po­duszce słuchającsłuchając dźwiękówdźwięków lek­kichlek­kich harfyharfy tyl­kotyl­ko ciszacisza zos­tałazos­tała kreśląckreśląc dłoniądłonią ob­ra­zyob­ra­zy opuszkiemopuszkiem bielibieli do­tykającdo­tykając proguprogu nana którym leżyktórym leży wpółopar­tawpółopar­ta wizjawizja cza­sucza­su błęki­tubłęki­tu połączo­nychpołączo­nych dłoni emi­lia szumiło pa­mięciszumiło pa­mięci nu­typa­mięci nu­ty echonu­ty echo niesieecho niesie po­międzyniesie po­między blokówpo­między bloków kształtembloków kształtem takkształtem tak jak­bymtak jak­bym kładłajak­bym kładła po­liczekkładła po­liczek na po­duszcepo­liczek na po­duszce słuchającna po­duszce słuchając dźwiękówsłuchając dźwięków lek­kichdźwięków lek­kich harfylek­kich harfy tyl­koharfy tyl­ko ciszatyl­ko cisza zos­tałacisza zos­tała kreślączos­tała kreśląc dłoniąkreśląc dłonią ob­ra­zydłonią ob­ra­zy opuszkiemob­ra­zy opuszkiem bieliopuszkiem bieli do­tykającbieli do­tykając progudo­tykając progu naprogu na którym leżyna którym leży wpółopar­taktórym leży wpółopar­ta wizjawpółopar­ta wizja cza­suwizja cza­su błęki­tucza­su błęki­tu połączo­nychbłęki­tu połączo­nych dłoni 

usłyszeć głos jak z pod ziemi z znienacka w cza­sie snu cisza świat już śpi ja tez i nag­le budzi mnie z le­tar­gu marzeń z re­lak­su chwil ten głos z daleka i słyszysz go  jak echo wśród drzew słyszysz je­go dźwięk --- 2006-05-02 autor: Emi­lia Szumiło po­między światem i równiną dłoni szlachet­nych z kar­tek ksiąg po­rozkładałeś kwiecie maku czer­wo­ne płat­ki włas­nych rąk przeszy­te lnianym płótnem życia na pa­piero­wym tle struganym wyg­rałeś na­wet trze­cią wojnę ideą, ser­cem, wiarą z de­dy­kacją: Ja­nowi M. autor: Emi­lia Szumiło na­pi­sa­ny: 07-06-2007 r.autor: Emi­lia Szumiło na­pisa­ny: 2006-08-26 za­palo­ne świece na torcie w bar­wach dziecięcych marzeń płonęły pełną ra­dością pre­zen­ty, pa­mięć, igraszki na sto­le wa­zony kwiatów pachnących życiem, ra­dości łzami uk­ry­te w la­tach pamięci aby powrócić raz jeszcze ale inaczej dziś na­dal płoną, lecz nie na torcie grzeją ka­mienną płytę og­niem pa­mięci, w wa­zonach kwiaty tak jak pop­rzed­nio łzy jed­nak rozpaczy /w ko­lejną ma­jową rocznicę śmierci/ Twą obec­ność wyczu­wam a priori do­tykam two­jej duszy dłonią swo­jej wiary pal­cem przeznaczenia ry­sujesz w po­wiet­rzu znaki ma­lujesz moją twarz a ja.: za­mykam oczy słyszę lek­ki szelest czuję mi­nimal­ny wiat­ru po­wiew w us­tach dziw­ny smak --- da­ta na­pisa­nia: 08-11-2005 r. autor: Emi­lia Szumiło autor: Emi­lia Szumiło 08.05.2016 r. Ojcze Stoję przed Tobą z uniżonym czołem. W rękach trzy­mam al­bum. Wiesz o co proszę. Obiecałeś mi, więc zaufałam. Wciąż ufam. Białą chus­teczką wy­tarłam twarz, sta­lowe oczy. Gdy­bym tak mogła przek­roczyć bramę og­ro­du. Wiem. Jes­tem im pot­rze­ba. Jes­teś z na­mi. Są nasze. Tak sa­mo Two­je jak mo­je. Obo­je kocha­my. Ten ogród... nasz wy­marzo­ny, pachnie już te­raz, każde­go dnia. Jest piękny. --- z se­rii trzy­maj­cie mnie za ręce! o ludzie wielcy!! pro­wadźcie przez krainę znaną tyl­ko wam! wróciłam stoję w pro­gach domu wpat­rzo­na w śla­dy waszych stóp i władam piórem na rozkazy by spra­wić wam choć jedną łzę radości --- wier­sz z przed lat, adek­watny do dzi­siej­szych zdarzeń autor: Emi­lia Szumiło da­ta na­pisa­nia: 2007-01-02