... - A może zos­ta­niemy przyjaciółmi...? - A może nie. Mam już zbyt wielu przyjaciół...


a może-zos­­niemy-przyjaciółmi-a może-nie-mam już-zbyt-wielu-przyjaciół
opuszczonaa możezos­ta­niemyprzyjaciółminiemam jużzbytwieluprzyjacióła możea może zos­ta­niemyzos­ta­niemy przyjaciółmia możea może niemam już zbytzbyt wieluwielu przyjacióła może zos­ta­niemya może zos­ta­niemy przyjaciółmia może niemam już zbyt wieluzbyt wielu przyjacióła może zos­ta­niemy przyjaciółmimam już zbyt wielu przyjaciół

Każdy myśli, że miłość po­win­na być na­miętna. Niewyobrażalna. Po­win­na mnie porwać? Ale jak? Kiedy? Gdzie? Czy może mnie do­paść w par­ku? Na uli­cy? W do­mu przed telewizorem? Nie wiem. Po­win­nam się tym mar­twić? A co jeśli jej nie spot­kam... Jeśli się mi­niemy? Może już się to stało... Jeśli tak to przep­raszam. Przep­raszam, że nie mogłam cię po­kochać. Może po­kocham cię jut­ro? Nie wiem. Ale mam nadzieję...Żad­na liczba ek­spe­rymentów nie może do­wieść, że mam rację: je­den ek­spe­ryment może po­kazać, że jej nie mam.Nic nie może stanąć pomiędzy prawdziwymi przyjaciółmi.może to zbyt proste może zbyt banalne ale przy ni­kim nig­dy jeszcze dusza mo­ja nie zaznała ta­kiego błogiego spokoju dla ni­kogo nig­dy jeszcze ser­ce mo­je galopując nie po­wie­działo mi że je­dyny jes­teś wśród wszys­tkich mężczyzn Produkcja zbyt wielu użytecznych rzeczy prowadzi do wytworzenia zbyt wielu bezużytecznych ludzi.Zbyt bólu za­dałam, zbyt wiele bólu za­dano mi, po­zos­tał nies­mak i blizny... Nie umiem się od te­go uwol­nić, od­ciąć, mam wyrzu­ty su­mienia, zżera mnie to od środka....