A te­raz pożeg­nam Cię, Miły, Od­go­nię łzę skruszoną na pół, Gdzie cichym wiat­rem do­gory­wa ból. Zam­knę ten rodział swo­jego życia By wrócisz szczęli­wa i go­towa do by­cia -  Tu.


a te­raz-pożeg­nam-cię-miły-od­go­ę-łzę-skruszoną-na pół-gdzie-cichym-wiat­rem-do­gory­wa-ból-zam­knę-ten-rodział-swo­jego
angel des penseursa te­razpożeg­namcięmiłyod­go­nięłzęskruszonąna półgdziecichymwiat­remdo­gory­wabólzam­knętenrodziałswo­jegożyciabywróciszszczęli­wai go­towado by­cia a te­raz pożeg­nampożeg­nam cięod­go­nię łzęłzę skruszonąskruszoną na półgdzie cichymcichym wiat­remwiat­rem do­gory­wado­gory­wa bólzam­knę tenten rodziałrodział swo­jegoswo­jego życiażycia byby wróciszwrócisz szczęli­waszczęli­wa i go­towai go­towa do by­ciaa te­raz pożeg­nam cięod­go­nię łzę skruszonąłzę skruszoną na półgdzie cichym wiat­remcichym wiat­rem do­gory­wawiat­rem do­gory­wa bólzam­knę ten rodziałten rodział swo­jegorodział swo­jego życiaswo­jego życia byżycia by wróciszby wrócisz szczęli­wawrócisz szczęli­wa i go­towaszczęli­wa i go­towa do by­cia