Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czu­je, jak spa­da, lecz śpiewa da­lej, bo wie, że ma skrzydła.


bądź-jak ptak-który-gdy-siada-na gałęzi-zbyt-kruchej-czu­-jak spa­da-lecz-śpiewa-da­lej-bo wie-że  skrzydła
victor marie hugobądźjak ptakktórygdysiadana gałęzizbytkruchejczu­jejak spa­daleczśpiewada­lejbo wieże ma skrzydłabądź jak ptakgdy siadasiada na gałęzina gałęzi zbytzbyt kruchejlecz śpiewaśpiewa da­lejgdy siada na gałęzisiada na gałęzi zbytna gałęzi zbyt kruchejlecz śpiewa da­lejgdy siada na gałęzi zbytsiada na gałęzi zbyt kruchejgdy siada na gałęzi zbyt kruchej

Bądź jak ptak, który spocząwszy w locie swym na gałązce, chociaż ona ugina się pod jego ciężarem, nie przestaje śpiewać, bo wie, że ma skrzydła, które go ustrzegą od zagłady.To, co zbyt głupie, by je po­wie­dzieć, śpiewa się jak lib­retto operowe.Praw­dzi­wy ar­tysta nie po­siada du­my. Widzi on, że sztu­ka nie ma gra­nic, czu­je, jak bar­dzo da­leki jest od swe­go ce­lu, i pod­czas gdy in­ni podzi­wiają go, on sam bo­leje nad tym, że nie do­tarł jeszcze do te­go pun­ktu, który uka­zuje mu się w od­da­li, jak światło słońca.Nadzieja ma skrzydła, przy­siada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nig­dy nie us­ta­je, a jej najsłod­sze dźwięki słychać na­wet pod­czas wichury.Bo­li, gdy wszys­tkie marze­nia spa­dają na dno, bo naj­bliższa Ci oso­ba, sta­ran­nie je niszczy. Na­wet Ty, ma­mo. Jak mam wnieść się w górę i łas­ko­tać niebo, gdy pod­ci­nasz mi skrzydła, mamo? Jak mam żyć bez marzeń, które dają mi szczęście...na­wet niespełnione....Smut­no mi, gdy wiem, co Twe ser­ce czu­je do mnie, a Ty nie pot­ra­fisz po­wie­dzieć wprost