Będę tu cze­kać dopóki pro­mienie słońca zwiędną Będę tu cze­kać nim z drzew liście spadną set­ny raz Bo mogę cze­kać tu na ciebie na­wet set­ki lat Lilu 


będę- cze­kać-dopóki-pro­mienie-słońca-zwiędną-będę- cze­kać-nim-z drzew-liście-spadną-set­ny-raz-bo-mogę-cze­kać- na ciebie
impolitebędętu cze­kaćdopókipro­mieniesłońcazwiędnąnimz drzewliściespadnąset­nyrazbomogęcze­kaćtu na ciebiena­wetset­kilatlilu będę tu cze­kaćtu cze­kać dopókidopóki pro­mieniepro­mienie słońcasłońca zwiędnązwiędną będębędę tu cze­kaćtu cze­kać nimnim z drzewz drzew liścieliście spadnąspadną set­nyset­ny razraz bobo mogęmogę cze­kaćcze­kać tu na ciebietu na ciebie na­wetna­wet set­kiset­ki latlat lilu będę tu cze­kać dopókitu cze­kać dopóki pro­mieniedopóki pro­mienie słońcapro­mienie słońca zwiędnąsłońca zwiędną będęzwiędną będę tu cze­kaćbędę tu cze­kać nimtu cze­kać nim z drzewnim z drzew liściez drzew liście spadnąliście spadną set­nyspadną set­ny razset­ny raz boraz bo mogębo mogę cze­kaćmogę cze­kać tu na ciebiecze­kać tu na ciebie na­wettu na ciebie na­wet set­kina­wet set­ki latset­ki lat lilu 

Bar­dzo przy­jem­nie cze­kać na jakąś pa­nią. Właśnie cze­kać jest chy­ba najprzyjemniej. -Jeremi Przybora
bar­dzo-przy­jem­nie-cze­kać-na jakąś-pa­ą-właśnie cze­kać-jest chy­ba-najprzyjemniej
Ohh... ile bym dała by przeżyć miłość. Lecz muszę cze­kać, cze­kać aż sa­ma mnie odnajdze. Nie wol­no pos­pie­szać miłości! Cier­pli­wość zro­bi swoje. -MyslacaWierszem
ohh-ile bym-dała-by przeżyć-miłość-lecz-muszę-cze­kać-cze­kać-aż ­-mnie-odnajdze-nie-wol­no-pos­pie­szać-miłoś
Na­wet czas ocze­kiwa­nia na Ciebie kiedyś się skończy. A kiedy czas się skończy, przeg­rasz... I wte­dy już cze­kać nie będę... -opuszczona
na­wet-czas-ocze­kiwa­nia-na ciebie-kiedyś ę-skończy-a kiedy-czas ę-skończy-przeg­rasz-i-wte­dy-już-cze­kać-nie będę
Jes­tem szczęśli­wa, bo mam Ciebie - war­to było cze­kać i cierpieć  -stokrotka123
jes­tem-szczęśli­wa-bo mam-ciebie- war­to-było-cze­kać-i cierpieć