Bo naj­bar­dziej nie cier­pię wol­ne­go cza­su, kiedy budzą się wspom­nienia i odżywają oba­wy o przyszłość.


bo naj­bar­dziej-nie cier­pię-wol­ne­go-cza­su-kiedy-budzą ę-wspom­nienia-i odżywają-oba­wy-o przyszłość
olivia goldsmithbo naj­bar­dziejnie cier­pięwol­ne­gocza­sukiedybudzą sięwspom­nieniai odżywająoba­wyo przyszłośćbo naj­bar­dziej nie cier­pięnie cier­pię wol­ne­gowol­ne­go cza­sukiedy budzą siębudzą się wspom­nieniawspom­nienia i odżywająi odżywają oba­wyoba­wy o przyszłośćbo naj­bar­dziej nie cier­pię wol­ne­gonie cier­pię wol­ne­go cza­sukiedy budzą się wspom­nieniabudzą się wspom­nienia i odżywająwspom­nienia i odżywają oba­wyi odżywają oba­wy o przyszłośćbo naj­bar­dziej nie cier­pię wol­ne­go cza­sukiedy budzą się wspom­nienia i odżywająbudzą się wspom­nienia i odżywają oba­wywspom­nienia i odżywają oba­wy o przyszłośćkiedy budzą się wspom­nienia i odżywają oba­wybudzą się wspom­nienia i odżywają oba­wy o przyszłość

Dziękuję za wspom­nienia, które będą ze mną na zaw­sze. Jed­nak naj­bar­dziej za to, że po­kazałeś mi, iż na­dej­dzie czas, kiedy będę mogła poz­wo­lić Ci odejść.Po stra­cie ukocha­nej oso­by, naj­bar­dziej bolą wspom­nienia i nies­pełnione marzenia.Wspom­nienia spo­wijają mnie niczym we­lon. Unoszę ra­mię i za­raz otacza je rękaw wspom­nień. Spoglądam i widzę mno­gość czasów. Naj­bar­dziej jed­nak lękam się te­go, że po­dob­nie jak z in­ny­mi kwes­tiami, okaże się, że tak się one tyl­ko ciągną przez stu­lecia na sa­mej gra­nicy nicości.Naj­bar­dziej oba­wiam się tych, którzy dob­ro czy­nią ze strachu. Kiedy staną się zła zakład­ni­kiem - kwes­tią je­dynie czasu… Czy to nie ab­surdal­ne, że wspom­nienia o dob­rych cza­sach o wiele częściej dop­ro­wadzają do łez, niż wspom­nienia o tych złych? Wspom­nienia i możli­wości są bar­dziej prze­rażające niż rzeczywistość.