Ce­lem życia jest: w swo­jej małej jed­nos­tko­wej duszy od­bić jak naj­więcej kosmosu.


ce­lem-życia-jest-w swo­jej-łej-jed­nos­tko­wej-duszy-od­bić-jak naj­więcej-kosmosu
henryk elzenbergce­lemżyciajestw swo­jejmałejjed­nos­tko­wejduszyod­bićjak naj­więcejkosmosuce­lem życiażycia jestw swo­jej małejmałej jed­nos­tko­wejjed­nos­tko­wej duszyduszy od­bićod­bić jak naj­więcejjak naj­więcej kosmosuce­lem życia jestw swo­jej małej jed­nos­tko­wejmałej jed­nos­tko­wej duszyjed­nos­tko­wej duszy od­bićduszy od­bić jak naj­więcejod­bić jak naj­więcej kosmosuw swo­jej małej jed­nos­tko­wej duszymałej jed­nos­tko­wej duszy od­bićjed­nos­tko­wej duszy od­bić jak naj­więcejduszy od­bić jak naj­więcej kosmosuw swo­jej małej jed­nos­tko­wej duszy od­bićmałej jed­nos­tko­wej duszy od­bić jak naj­więcejjed­nos­tko­wej duszy od­bić jak naj­więcej kosmosu

Celem życia jest: w swojej małej jednostkowej duszy odbić jak najwięcej kosmosu.Naj­gor­sze jest, kiedy wiesz, że możesz dla tej je­dynej oso­by zro­bić wszys­tko, a ona ma prob­lem, by zro­bić dla ciebie cokolwiek..Jed­nos­tka twórcza, której sztu­ka przy­ciąga uwagę świata, płaci za suk­ces swo­jej pra­cy niedolą zarówno własną, jak i ukocha­nych osób.Człowiek nie żyje wyłącznie swoim życiem oso­bis­tym, ja­ko jed­nos­tka, ale, świado­mie lub nieświado­mie, również życiem swo­jej epo­ki i swo­jego pokolenia.Słowa są niczym cegły, jed­no pot­ra­fi za­bić al­bo zro­bić ranę na całe życie. Używaj mądrze swo­jego języ­ka by nie ro­bić krzyw­dy in­nym na­wet nieświadomie...su­mien­ne em­bargo nie może wejść w niepamięć os­ta­tek cier­pki w swo­jej słodyczy do­pada sprag­nione usta zwój wy­palo­nych marzeń roz­sadza zim­nok­rwistą głowę noz­drza tkli­we tro­pią w chmurach ciepłą woń przyległą a jed­nak niedosiężną w uszach sek­retnie płynie me­lodia niedoszłego snu ki­bić roz­pychają urodzi­we kwiaty tak bar­dzo stęsknione łako­mego dotyku kłucie w le­wej pier­si ostre praw­dzi­wie boli chwil cała nieskończoność a to wszys­tko w każdej z nich