Chorobą duszy jest pragnąć niemożliwości, a nie pamiętać o cudzych nieszczęściach.


chorobą-duszy-jest-pragnąć-niemożliwoś-a-nie-pamięć-o-cudzych-nieszczęściach
bias z prienychorobąduszyjestpragnąćniemożliwościniepamiętaćcudzychnieszczęściachchorobą duszyduszy jestjest pragnąćpragnąć niemożliwościnie pamiętaćpamiętać oo cudzychcudzych nieszczęściachchorobą duszy jestduszy jest pragnąćjest pragnąć niemożliwościa nie pamiętaćnie pamiętać opamiętać o cudzycho cudzych nieszczęściachchorobą duszy jest pragnąćduszy jest pragnąć niemożliwościa nie pamiętać onie pamiętać o cudzychpamiętać o cudzych nieszczęściachchorobą duszy jest pragnąć niemożliwościa nie pamiętać o cudzychnie pamiętać o cudzych nieszczęściach

Złość jest chorobą duszy.Największą chorobą duszy jest jej chłód.Le­piej pragnąć próżno, niż nie pragnąć wcale.Nie trze­ba widzieć piękna, żeby je za­pamiętać. Wys­tar­czy za­pamiętać zachwyt ludzi, którzy je widzieli. Z cyk­lu po­wieści Nadmierna dbałość rodziców o ich własne dzieci, a niechęć do cudzych jest tak jak poczucie klasowe, patriotyzm, troska o zbawienie własnej duszy i tym podobne cnoty - nikczemną ekskluzywnością w gruncie rzeczy.Nadmiar ambicji to choroba pychy i samouwielbienia, jej niedomiar to choroba lęku i niepełnej wartości.