Com miał od ciebie? - to, co od kwiatu, co zak­witł pięknie i wiądł powoli, prócz te­go - imię do poematu no i miesiące melancholii.


com-miał-od ciebie-to-co od kwiatu-co-zak­witł-pięknie-i wiądł-powoli-prócz-te­go-imię-do poematu-no-i miesią-melancholii
władysław broniewskicommiałod ciebietoco od kwiatucozak­witłpiękniei wiądłpowolipróczte­goimiędo poematunoi miesiącemelancholiicom miałmiał od ciebieco zak­witłzak­witł piękniepięknie i wiądłi wiądł powoliprócz te­gote­goimięimię do poematudo poematu nono i miesiącei miesiące melancholiicom miał od ciebieco zak­witł piękniezak­witł pięknie i wiądłpięknie i wiądł powoliprócz te­goimię do poematuimię do poematu nodo poematu no i miesiąceno i miesiące melancholiico zak­witł pięknie i wiądłzak­witł pięknie i wiądł powoliimię do poematu noimię do poematu no i miesiącedo poematu no i miesiące melancholiico zak­witł pięknie i wiądł powoliimię do poematu no i miesiąceimię do poematu no i miesiące melancholii

Piąty dzień kwiet­nia Zak­witła mirabelka Człowiek w pięknie Z de­dykacją dla Agat­ki K. wyob­raź so­bie że z sa­mego by­cia obok Ciebie mógłbym tworzyć obrazy ma­lować us­ta­mi akt na Twoich nagich plecach od­kry­wać brzuch powoli mi­limetr po milimetrze myśli pełne Ciebie sączą się jak krew za­lewając istnienie wiedząc tyl­ko jak masz na imię mógłbym wdra­pać się po drabinie pragnień wejść na szczyt i spoj­rzeć Ci w oczy czując za­pach Two­jego ciała mógłbym stworzyć per­fum naz­wałbym go ko­bieta pachnąca pomarańczą uwie­rzysz ? Uczę się ciebie, człowieku. Powoli się uczę, powoli. Od tego uczenia trudnego raduje się serce i boli.Jak pięknie gwiaz­dy zrywać gdy dłonie w po­duszkę wplecione Jak pięknie ciało okrywać gdy kołdra no­gami odkryta Jak pięknie być razem gdy roz­kosz duszę otula Jak pięknie wzdychać gdy przy­jem­ność nas przeszywa umieram zbyt powoli po­mimo mo­jej szcze­rej woli powoli powoli wbrew mej woli po­woli umieram Ja Ty razem marzę... Chmu­ry na niebie wołam do ciebie wołam cię w ciszy nikt nie usłyszy Leżę na trawie wiat­rem się bawię całuję lekko ust twoich miękkość zaklętą w płatkach kwiatu bławatka