Com miał od ciebie? - to, co od kwiatu, co zak­witł pięknie i wiądł powoli, prócz te­go - imię do poematu no i miesiące melancholii.


com-miał-od ciebie-to-co od kwiatu-co-zak­witł-pięknie-i wiądł-powoli-prócz-te­go-imię-do poematu-no-i miesią-melancholii
władysław broniewskicommiałod ciebietoco od kwiatucozak­witłpiękniei wiądłpowolipróczte­goimiędo poematunoi miesiącemelancholiicom miałmiał od ciebieco zak­witłzak­witł piękniepięknie i wiądłi wiądł powoliprócz te­gote­goimięimię do poematudo poematu nono i miesiącei miesiące melancholiicom miał od ciebieco zak­witł piękniezak­witł pięknie i wiądłpięknie i wiądł powoliprócz te­goimię do poematuimię do poematu nodo poematu no i miesiąceno i miesiące melancholiico zak­witł pięknie i wiądłzak­witł pięknie i wiądł powoliimię do poematu noimię do poematu no i miesiącedo poematu no i miesiące melancholiico zak­witł pięknie i wiądł powoliimię do poematu no i miesiąceimię do poematu no i miesiące melancholii

Piąty dzień kwiet­nia Zak­witła mirabelka Człowiek w pięknie  -fyrfle
piąty-dzień-kwiet­nia-zak­witła-mirabelka-człowiek-w pięknie 
Uczę się ciebie, człowieku. Powoli się uczę, powoli. Od tego uczenia trudnego raduje się serce i boli. -Jerzy Liebert
uczę-ę-ciebie-człowieku-powoli-ę-uczę-powoli-od-tego-uczenia-trudnego-raduje-ę-serce-i-boli
umieram zbyt powoli po­mimo mo­jej szcze­rej woli powoli powoli wbrew mej woli po­woli umieram  -dooorotis
umieram-zbyt-powoli-po­mimo-mo­jej-szcze­rej-woli-powoli-powoli-wbrew-mej-woli-po­woli-umieram