Człowiek mógłby żyć sa­mot­nie przez całe życie. Ale cho­ciaż sam mógłby wy­kopać swój grób, mu­si mieć ko­goś kto go pochowa.


człowiek-mógłby-żyć-­­nie-przez-całe-życie-ale cho­ciaż-sam-mógłby-wy­kopać-swój-grób-mu­-mieć-ko­goś-kto-go pochowa
james joyceczłowiekmógłbyżyćsa­mot­nieprzezcałeżycieale cho­ciażsamwy­kopaćswójgróbmu­simiećko­gośktogo pochowaczłowiek mógłbymógłby żyćżyć sa­mot­niesa­mot­nie przezprzez całecałe życieale cho­ciaż samsam mógłbymógłby wy­kopaćwy­kopać swójswój gróbmu­si miećmieć ko­gośko­goś ktokto go pochowaczłowiek mógłby żyćmógłby żyć sa­mot­nieżyć sa­mot­nie przezsa­mot­nie przez całeprzez całe życieale cho­ciaż sam mógłbysam mógłby wy­kopaćmógłby wy­kopać swójwy­kopać swój gróbmu­si mieć ko­gośmieć ko­goś ktoko­goś kto go pochowaczłowiek mógłby żyć sa­mot­niemógłby żyć sa­mot­nie przezżyć sa­mot­nie przez całesa­mot­nie przez całe życieale cho­ciaż sam mógłby wy­kopaćsam mógłby wy­kopać swójmógłby wy­kopać swój gróbmu­si mieć ko­goś ktomieć ko­goś kto go pochowaczłowiek mógłby żyć sa­mot­nie przezmógłby żyć sa­mot­nie przez całeżyć sa­mot­nie przez całe życieale cho­ciaż sam mógłby wy­kopać swójsam mógłby wy­kopać swój gróbmu­si mieć ko­goś kto go pochowa

Człowiek mógłby żyć samotnie przez całe życie. Ale chociaż sam mógłby wykopać swój własny grób, musi mieć kogoś, kto go pochowa.Idziemy przez świat sa­mot­nie, ale jeśli ma­my szczęście, to przez jedną chwilę na­leżymy do ko­goś i ta jed­na chwi­la poz­wa­la nam przet­rwać całe wy­pełnione sa­mot­nością życie.Na­wet człowiek sa­mot­ny nie mógłby się czuć sa­mot­nym bez tła, które tworzą in­ni ludzie.Każdemu wydaje się, że na miejscu swego bliźniego mógłby przysporzyć światu wiele dobra, a nie przyjdzie mu do głowy, że mógłby to równie dobrze zrobić na swoim.Ludzie wiedzą, że są nieszczęśliwi, ale mało kto wie, że mógłby być szczęśliwy.