Człowiek mniej jest nie­szczęśli­wy, gdy nie jest nie­szczęśli­wy sam.


człowiek-mniej-jest nie­szczęśli­wy-gdy-nie jest nie­szczęśli­wy-sam
honoré de balzacczłowiekmniejjest nie­szczęśli­wygdynie jest nie­szczęśli­wysamczłowiek mniejmniej jest nie­szczęśli­wygdy nie jest nie­szczęśli­wynie jest nie­szczęśli­wy samczłowiek mniej jest nie­szczęśli­wygdy nie jest nie­szczęśli­wy sam

Człowiek nig­dy nie jest tak szczęśli­wy, ani tak nie­szczęśli­wy jak so­bie wyobraża.Szczęśli­wym jest człowiek, który z przeszłości swej pa­mięta to tyl­ko, co dało mu za­dowo­lenie. Nie­szczęśli­wym zaś ten, co no­si w pa­mięci wyłącznie nieszczęścia.Człowiek do­piero wte­dy jest w pełni szczęśli­wy, gdy może służyć, a nie wte­dy, gdy mu­si władać. Władza im­po­nuje tyl­ko małym ludziom, którzy jej pragną, by nad­ro­bić w ten sposób swoją małość. Człowiek nap­rawdę wiel­ki, na­wet gdy włada, jest służebnikiem.Nie­szczęśli­wa miłość od­ciska na nas głębo­kie piętno, lecz na­wet ta nie­szczęśli­wa miłość jak każde uczu­cie jest ulotna.Dla człowieka szczęśli­wego sen jest tyl­ko zbędnym, fiz­jo­logicznym obo­wiązkiem. Kiedy jes­teś szczęśli­wy nie masz ocho­ty na sen.Człowiek, który nig­dy nie doświad­czył miłości do dru­giego człowieka, może być szczęśli­wy al­bo nie­szczęśli­wy, za­dowo­lony al­bo nieza­dowo­lony. Ale ot­rzy­ma on tyl­ko niewielką część życia.