Człowieka za­pom­niane­go mrok miłosier­nie pogrąża w swych odmętach. Nikt nie wie, dokąd człowiek ten zmie­rza lub skąd przy­bywa. Może poszu­kiwać praw­dy i ją wy­powie­dzieć, tyl­ko on jest wol­ny, tyl­ko on jest praw­domówny, tyl­ko on jest ze sobą w zgodzie.


człowieka-za­pom­niane­go-mrok-miłosier­nie-pogrąża-w swych-odmętach-nikt nie wie-dokąd-człowiek-ten-zmie­rza-lub-skąd-przy­bywa
w » virginia woolf » orlandoczłowiekaza­pom­niane­gomrokmiłosier­niepogrążaw swychodmętachnikt nie wiedokądczłowiektenzmie­rzalubskądprzy­bywamoże poszu­kiwaćpraw­dyi ją wy­powie­dziećtyl­koon jest wol­nyon jest praw­domównyon jest ze sobąw zgodzieczłowieka za­pom­niane­goza­pom­niane­go mrokmrok miłosier­niemiłosier­nie pogrążapogrąża w swychw swych odmętachdokąd człowiekczłowiek tenten zmie­rzazmie­rza lublub skądskąd przy­bywamoże poszu­kiwać praw­dypraw­dy i ją wy­powie­dziećtyl­ko on jest wol­nytyl­ko on jest praw­domównytyl­ko on jest ze sobąon jest ze sobą w zgodzieczłowieka za­pom­niane­go mrokza­pom­niane­go mrok miłosier­niemrok miłosier­nie pogrążamiłosier­nie pogrąża w swychpogrąża w swych odmętachdokąd człowiek tenczłowiek ten zmie­rzaten zmie­rza lubzmie­rza lub skądlub skąd przy­bywamoże poszu­kiwać praw­dy i ją wy­powie­dziećtyl­ko on jest ze sobą w zgodzie

Szcze­ry człowiek mówi in­nym ludziom wszys­tko, praw­domówny tyl­ko to, co jest w tym naj­mniej ciekawe.Tyl­ko ten, kto przeżył praw­dziwą miłość poz­nał w życiu szczęście i cier­pienie, gdyż w miłości jest słodycz i łzy, wie o tym tyl­ko ten, kto za­koszto­wał jed­ne­go i drugiego.W grun­cie rzeczy tyl­ko ig­no­rant, człowiek ubo­gi w wiedzę może ro­bić to, co chce, i nie zadręczać się porówny­waniem swoich osiągnięć z tym, cze­go do­kona­no w przeszłości. Ten, który nic nie wie, jest wol­ny. Ten, który wie, jest przeżuty cier­piętniczą im­po­ten­cją, rozpływa się w poczu­ciu niemożności jak perła w kwasie.Ka­ra śmier­ci Is­tniała i is­tnieje na­dal Is­tnieją też sądy które nią sza­fują Eta­towi lub sta­bil­ni Piłaci Praw­dzi­wi wład­cy Sędziowie uzur­pa­torzy Lub god­ni mężowie Ka­ra śmier­ci is­tnieje I nie łudź się że jej nie ma  To przy­wilej na­leżny Praw­dzi­wemu wład­cy To je­go pra­wo i tron Ochro­na i ustawodawstwo Ten rządzi Ten I tyl­ko ten Kto śmier­cią szafuje Miłość ko­biety jest tyl­ko jed­na. To niep­rawda, że Człowiek nie może nicze­go nau­czyć dru­giego człowieka, może mu tyl­ko do­pomóc w wyszu­kiwa­niu praw­dy we włas­nym ser­cu, jeżeli ją posiada.