Człowiekowi przeciętnemu przyjemnie wiedzieć, że wielkość musi być stanem najwyższego osamotnienia na świecie.


człowiekowi-przeciętnemu-przyjemnie-wiedzieć-że-wielkość-musi-być-stanem-najwyższego-osamotnienia-na-świecie
john steinbeckczłowiekowiprzeciętnemuprzyjemniewiedziećżewielkośćmusibyćstanemnajwyższegoosamotnienianaświecieczłowiekowi przeciętnemuprzeciętnemu przyjemnieprzyjemnie wiedziećże wielkośćwielkość musimusi byćbyć stanemstanem najwyższegonajwyższego osamotnieniaosamotnienia nana świecieczłowiekowi przeciętnemu przyjemnieprzeciętnemu przyjemnie wiedziećże wielkość musiwielkość musi byćmusi być stanembyć stanem najwyższegostanem najwyższego osamotnienianajwyższego osamotnienia naosamotnienia na świecieczłowiekowi przeciętnemu przyjemnie wiedziećże wielkość musi byćwielkość musi być stanemmusi być stanem najwyższegobyć stanem najwyższego osamotnieniastanem najwyższego osamotnienia nanajwyższego osamotnienia na świecieże wielkość musi być stanemwielkość musi być stanem najwyższegomusi być stanem najwyższego osamotnieniabyć stanem najwyższego osamotnienia nastanem najwyższego osamotnienia na świecie

Odbierz, przeciętnemu człowiekowi jego kłamstwo życia, a wziąłeś mu zarazem całe szczęście.Jak przyjemnie jest powiedzieć człowiekowi coś miłego.Istota zdolna do najwyższego wyobrażenia sobie szczęścia jest jednocześnie najnieszczęśliwszym na świecie stworzeniem.Chociaż każdy usiłuje trzymać się możliwie jak najbliżej innych, pozostaje jednak zupełnie samotny, przepełniony głębokim uczuciem niepewności, niepokoju i winy, co występuje zawsze, gdy człowiekowi nie udaje się przezwyciężyć osamotnienia.Co to właściwie znaczy: być dorosłym? To znaczy wiedzieć, że nie ma cudów. To znaczy wiedzieć, że daremnie żyło się nadzieją. To znaczy być wydanym na łup smutku.Aby zdobyć wielkość, człowiek musi tworzyć, a nie odtworzyć.