Cza­sem ob­raz pod­po­wiada nam dźwiękiem na nasze słowa i na nasze ges­ty... a gdzieś pośrod­ku jest myśl, która wy­raża ko­lory duszy...


cza­sem-ob­raz-pod­po­wiada-nam-dźwiękiem-na nasze-słowa-i na nasze-ges­ty-a gdzieś-pośrod­ku-jest myśl-która-wy­raża-ko­lory
blacksuncza­semob­razpod­po­wiadanamdźwiękiemna naszesłowai na naszeges­tya gdzieśpośrod­kujest myślktórawy­rażako­loryduszycza­sem ob­razob­raz pod­po­wiadapod­po­wiada namnam dźwiękiemdźwiękiem na naszena nasze słowasłowa i na naszei na nasze ges­tyges­ty a gdzieśa gdzieś pośrod­kupośrod­ku jest myślktóra wy­rażawy­raża ko­loryko­lory duszycza­sem ob­raz pod­po­wiadaob­raz pod­po­wiada nampod­po­wiada nam dźwiękiemnam dźwiękiem na naszedźwiękiem na nasze słowana nasze słowa i na naszesłowa i na nasze ges­tyi na nasze ges­ty a gdzieśges­ty a gdzieś pośrod­kua gdzieś pośrod­ku jest myślktóra wy­raża ko­lorywy­raża ko­lory duszycza­sem ob­raz pod­po­wiada namob­raz pod­po­wiada nam dźwiękiempod­po­wiada nam dźwiękiem na naszenam dźwiękiem na nasze słowadźwiękiem na nasze słowa i na naszena nasze słowa i na nasze ges­tysłowa i na nasze ges­ty a gdzieśi na nasze ges­ty a gdzieś pośrod­kuges­ty a gdzieś pośrod­ku jest myślktóra wy­raża ko­lory duszycza­sem ob­raz pod­po­wiada nam dźwiękiemob­raz pod­po­wiada nam dźwiękiem na naszepod­po­wiada nam dźwiękiem na nasze słowanam dźwiękiem na nasze słowa i na naszedźwiękiem na nasze słowa i na nasze ges­tyna nasze słowa i na nasze ges­ty a gdzieśsłowa i na nasze ges­ty a gdzieś pośrod­kui na nasze ges­ty a gdzieś pośrod­ku jest myśl

Rzeczą ludzką jest bać się Ale nie rozumiem Cze­mu ta­ki strach nas nie opuszcza Zaszy­wa się gdzieś na dnie nasze­go serca I żyje, jak pa­sożyt, odzy­wa się Cza­sem niszczy nam życie, tak codziennie Przez la­ta, wyczer­pując nasze siły I choć już daw­no nie ma się cze­go bać On zaw­sze tam so­bie będzie, żyjąc Pasożytując Je­sin­na sza­rość, gdzieś w mro­ku no­cy...Bar­wna nadzieja otu­la mnie z roz­koszą...Za­baw­ne są cza­sem nasze prag­nienia...Tyl­ko gdzieś szczęście mi się schowało...Niektóre słowa uderzają nam tak moc­no do głowy, że be­zus­tannie o nich myśli­my... Zniszczając przez to nasze war­tości, które są pot­rzeb­ne do nasze­go dal­sze­go życia...Obieca­li nam oni wiele rzeczy, więcej, niż mogę spa­miętać. Lecz słowa dot­rzy­mali tyl­ko raz; Za­powie­dzieli, że od­biorą nam nasze ziemie, i zro­bili to.Cza­sami tyl­ko klecę słowa, for­my dość krótkie. Ni wier­sz, ni to proza. Niczym na łące koza. I cza­sami coś al­bo ktoś pod­su­wa myśl i słów kilka. Choć cza­sem ko­za zje wilka. I nie jest to proza ani piękne rymy, ale Ko­bieta od­da­je się cza­sem naj­pełniej, za­nim jeszcze od­da się fi­zycznie, od­da­je słowem, drob­nym ges­tem, prze­lot­nym po­całun­kiem, a cza­sem uległość mo­ral­na by­wa dla niej ważniej­sza od uległości fi­zycznej, która z roz­maitych po­wodów może w ogóle nie nastąpić.