Cze­mu tak się dzieję? Cze­mu mo­je ser­ce pus­tką wieję? Nic nie czuję, jak w odrętwieniu. Było tak dob­rze, a znów trwam w oziębieniu. Cze­mu nie mogło tak zostać? Cze­mu mo­ja psychi­ka nie może te­mu sprostać? Chy­ba jed­nak śmierć, moim przeznaczeniem. Smu­tek i pus­tka, moim na ser­cu kamieniem. Cze­mu nie zwy­ciężę z chorobą? Cze­mu nie pot­ra­fię być sobą? To mnie ata­kuje, jest dob­rze, a nag­le jest źle.. Cze­mu tak się dzieję? Kto to wie..


cze­mu-tak ę-dzieję-cze­mu-mo­-ser­-pus­tką-wieję-nic-nie czuję-jak w odrętwieniu-było-tak-dob­rze-a znów-trwam-w oziębieniu
i'm nothingcze­mutak siędziejęmo­jeser­cepus­tkąwiejęnicnie czujęjak w odrętwieniubyłotakdob­rzea znówtrwamw oziębieniunie mogłozostaćmo­japsychi­kanie możete­musprostaćchy­bajed­nakśmierćmoimprzeznaczeniemsmu­teki pus­tkana ser­cukamieniemnie zwy­ciężęz chorobąnie pot­ra­fiębyćsobątomnieata­kujejest dob­rzea nag­lejest źlektoto wiecze­mu tak siętak się dziejęcze­mu mo­jemo­je ser­ceser­ce pus­tkąpus­tką wiejęnic nie czujębyło taktak dob­rzea znów trwamtrwam w oziębieniucze­mu nie mogłonie mogło taktak zostaćcze­mu mo­jamo­ja psychi­kapsychi­ka nie możenie może te­mute­mu sprostaćchy­ba jed­nakjed­nak śmierćmoim przeznaczeniemsmu­tek i pus­tkamoim na ser­cuna ser­cu kamieniemcze­mu nie zwy­ciężęnie zwy­ciężę z chorobącze­mu nie pot­ra­fięnie pot­ra­fię byćbyć sobąmnie ata­kujea nag­le jest źlecze­mu tak siętak się dziejękto to wiecze­mu tak się dziejęcze­mu mo­je ser­cemo­je ser­ce pus­tkąser­ce pus­tką wiejębyło tak dob­rzea znów trwam w oziębieniucze­mu nie mogło taknie mogło tak zostaćcze­mu mo­ja psychi­kamo­ja psychi­ka nie możepsychi­ka nie może te­munie może te­mu sprostaćchy­ba jed­nak śmierćmoim na ser­cu kamieniemcze­mu nie zwy­ciężę z chorobącze­mu nie pot­ra­fię byćnie pot­ra­fię być sobącze­mu tak się dzieję

znałem-go bar­dzo-dob­rze-był-moim-przy­jacielem-ale-nie-nie wiem-cze­mu ę-za­bił-sko­ro-był-przy­jacielem-to cze­mu-nie pomógł