Do marzeń też jest pot­rzeb­na odwaga.


do marzeń-też-jest pot­rzeb­na-odwaga
respirerdo marzeńteżjest pot­rzeb­naodwagado marzeń teżteż jest pot­rzeb­najest pot­rzeb­na odwagado marzeń też jest pot­rzeb­nateż jest pot­rzeb­na odwagado marzeń też jest pot­rzeb­na odwaga

Ja nap­rawdę szczerze i uczci­wie kocham ludzi. To byłoby zbyt piękne, gdy­by is­tniał Bóg... zbyt wy­god­ne, zbyt przy­jem­ne. A za­razem zbyt pot­rzeb­ne. A jak coś jest tak pot­rzeb­ne i wy­god­ne, to jest też po­dej­rza­ne - w każdym ra­zie dla mnie.Rzeczy głupie też są pot­rzeb­ne. Na głupim poziomie.Brak nóg nie oz­nacza, że nie do­gonisz marzeń. Brak rąk nie przesądza, iż nie chwy­cisz szczęścia. Żeby życie miało ręce i no­gi pot­rzeb­ne jest ci ser­ce oraz umysł. Z cyk­lu po­wieści Stoic­ka za­sada zas­po­kaja­nia pot­rzeb pop­rzez re­zyg­nację z prag­nień jest jak am­pu­tac­ja stóp po to, by nie pot­rze­bować butów.Strzał w skroń złotą myślą, prze­myślaną dobrze Dos­ko­nałą w każdym ca­lu jej piękne­go gabarytu Brak ja­kiej­kolwiek krwi na mar­mu­rowej podłodze Myśl ideal­na, do­tycząca god­ne­go bytu Per­fekcyj­ny plan, ułożony skrupulatnie Złotym piórem na­pisa­ny, na sreb­rzys­tej kartce Scho­wany tak, że nikt nie znaj­dzie, nie ukradnie Zdań, w których opi­sana dro­ga jest do marzeń By to zob­ra­zować, pot­rzeb­na byłaby kreacja Tak piękna, iż nie pot­ra­fię jej opisać W porówna­niu, jest niczym uśmie­chnięta Matka Na wi­dok pow­ra­cające­go z da­leka syna.Cza­sem jest pot­rze­ba, żeby w pot­rze­bie pomóc, pot­rzeb­nym się czuć. Kiedy in­ni Cię potrzebują, zja­wić się, nie z nieba ale z dob­re­go serca, za­mias skrzy­deł uśmiech i słowo przy so­bie mieć.