Dziś mu­zyka po­kazu­je mi drogę do miłości.


dziś-mu­zyka-po­kazu­-mi drogę-do miłoś
aleksandra_czarnadziśmu­zykapo­kazu­jemi drogędo miłościdziś mu­zykamu­zyka po­kazu­jepo­kazu­je mi drogęmi drogę do miłościdziś mu­zyka po­kazu­jemu­zyka po­kazu­je mi drogępo­kazu­je mi drogę do miłościdziś mu­zyka po­kazu­je mi drogęmu­zyka po­kazu­je mi drogę do miłościdziś mu­zyka po­kazu­je mi drogę do miłości

Mu­zyka to naj­subtel­niej­sza for­ma prze­kazu, można stwier­dzić, że żad­na dzie­dzi­na sztu­ki nie po­rusza ani nie wpływa na podświado­mość tak, jak muzyka.Mu­zyka zaczy­na się tam, gdzie słowo jest bez­silne - nie pot­ra­fi od­dać wy­razu; mu­zyka jest tworzo­na dla niewyrażalnego.Lider to ktoś, kto zna drogę, idzie drogą i pokazuje drogę.Idę, Włóczęga, Szu­kam miejsca, W którym za­kończę wędrówkę, Podróżuję, La­tar­nie ni­by gwiazdy, Dziś rozświetlają, Drogę mleczną z betonu, Deszcz pada, Wpuść mnie do środka, Nie pat­rz przez szybę, Poz­wa­lając mi moknąć, Zimno, Choć noc ciepła, Zamarzam, Chłód wewnątrz mnie, Szu­kam ciepła, Miej­sca schronienia, Lecz nie ciepła kaloryferów, Nie dachu nad głową, Dom, Ciepło miłości, Ochro­na zrozumienia, Otwórz drzwi proszę.Ty możesz wyb­rać drogę wiodącą do gwiazd, ja wolę drogę, która zap­ro­wadzi mnie do celu.Nie boję się pająków. Prze­cież nig­dy żaden nie zro­bił mi krzyw­dy. Nie boję się ciem­ności. Prze­cież zaw­sze po omac­ku od­najdy­wałam drogę. Nie boję się burzy. Prze­cież po niej zaw­sze przychodziło słońce. Dziś boję się miłości…Niekiedy ra­niącej bar­dziej niż pająki, ciem­ność i słońce.