Gdy człowieka, które­mu wiodło się dob­rze, spo­tyka niepo­wodze­nie lub nie­szczęście, zagłębia się on w so­bie, wzma­ga wy­mogi włas­ne­go su­mienia, wy­mie­rza so­bie karę i pokutę.


gdy-człowieka-które­mu-wiodło ę-dob­rze-spo­tyka-niepo­wodze­nie-lub-nie­szczęście-zagłębia ę-on w so­bie-wzma­ga-wy­mogi
zygmunt freudgdyczłowiekaktóre­muwiodło siędob­rzespo­tykaniepo­wodze­nielubnie­szczęściezagłębia sięon w so­biewzma­gawy­mogiwłas­ne­gosu­mieniawy­mie­rzaso­biekaręi pokutęgdy człowiekaktóre­mu wiodło sięwiodło się dob­rzespo­tyka niepo­wodze­nieniepo­wodze­nie lublub nie­szczęściezagłębia się on w so­biewzma­ga wy­mogiwy­mogi włas­ne­gowłas­ne­go su­mieniawy­mie­rza so­bieso­bie karękarę i pokutęktóre­mu wiodło się dob­rzespo­tyka niepo­wodze­nie lubniepo­wodze­nie lub nie­szczęściewzma­ga wy­mogi włas­ne­gowy­mogi włas­ne­go su­mieniawy­mie­rza so­bie karęso­bie karę i pokutę

Gdy człowieka, któremu wiodło się dobrze, spotyka niepowodzenie lub nieszczęście, zagłębia się on w sobie, wzmaga wymogi własnego sumienia, wymierza sobie karę i pokutę. -Zygmunt Freud
gdy-człowieka-któremu-wiodło-ę-dobrze-spotyka-niepowodzenie-lub-nieszczęście-zagłębia-ę-on-w-sobie-wzmaga-wymogi-własnego-sumienia-wymierza
Szczęście nie jest rzeczą łatwą. Bar­dzo trud­no zna­leźć je w so­bie, a niepo­dob­na gdzie indziej. -Nicholas de Chamfort
szczęście-nie jest rzeczą-łatwą-bar­dzo trud­no-zna­źć- w so­bie-a niepo­dob­na-gdzie-indziej
wszys­cy so­bie faj­nie spo­koj­nie siedzimy niech ktoś za­bie­rze ten słoik z cias­tka­mi od dziadka!  -one drop for all
wszys­cy-so­bie-faj­nie-spo­koj­nie-siedzimy-niech-ktoś-za­bie­rze-ten-słoik-z cias­tka­mi-od dziadka