Gdy czas i przes­trzeń przed na­mi się kur­czą, to roz­szerzają się za na­mi. W ten sposób idzie się nap­rzód w cza­sie i przestrzeni.


gdy-czas-i przes­trzeń-przed-na­mi ę-kur­czą-to roz­szerzają ę-za na­mi-w ten-sposób-idzie ę-nap­rzód-w cza­sie
antoni kępińskigdyczasi przes­trzeńprzedna­mi siękur­cząto roz­szerzają sięza na­miw tensposóbidzie sięnap­rzódw cza­siei przestrzenigdy czasczas i przes­trzeńi przes­trzeń przedprzed na­mi sięna­mi się kur­cząto roz­szerzają się za na­miw ten sposóbsposób idzie sięidzie się nap­rzódnap­rzód w cza­siew cza­sie i przestrzenigdy czas i przes­trzeńczas i przes­trzeń przedi przes­trzeń przed na­mi sięprzed na­mi się kur­cząw ten sposób idzie sięsposób idzie się nap­rzódidzie się nap­rzód w cza­sienap­rzód w cza­sie i przestrzenigdy czas i przes­trzeń przedczas i przes­trzeń przed na­mi sięi przes­trzeń przed na­mi się kur­cząw ten sposób idzie się nap­rzódsposób idzie się nap­rzód w cza­sieidzie się nap­rzód w cza­sie i przestrzenigdy czas i przes­trzeń przed na­mi sięczas i przes­trzeń przed na­mi się kur­cząw ten sposób idzie się nap­rzód w cza­siesposób idzie się nap­rzód w cza­sie i przestrzeni

Kto mil­czy jest za­pom­niany; kto nie idzie nap­rzód, ten się cofa.Me­lan­cho­lia jest roz­paczą, która nie zdążyła doj­rzeć. Różni­ca wy­nika z cza­sowości. Czas roz­paczy jest cza­sem bez jut­ra. Czas me­lan­cho­lii jest cza­sem deg­ra­dujące­go się jutra.Prze­mija­my. Sta­re ustępu­je miej­sca no­wemu, w ten sposób świat po­suwa się nap­rzód. Ale pa­miętaj­my o tych, którzy od­chodzą - ta pa­mięć da­je im nieśmiertelność.Świat idzie nap­rzód tyl­ko dzięki tym, którzy się te­mu sprzeciwiają.