Gust ustala się z wiekiem. Przed dwudziestu laty zdarzało mi się poślubić mężczyzn, których dziś nie zaprosiłabym nawet na obiad.


gust-ustala-ę-z-wiekiem-przed-dwudziestu-laty-zdarzało-mi-ę-poślubić-mężczyzn-których-dziś-nie-zaprosiłabym-nawet-na-obiad
elizabeth taylorgustustalasięwiekiemprzeddwudziestulatyzdarzałomipoślubićmężczyznktórychdziśniezaprosiłabymnawetnaobiadgust ustalaustala sięz wiekiemprzed dwudziestudwudziestu latylaty zdarzałozdarzało mimi sięsię poślubićpoślubić mężczyznktórych dziśdziś nienie zaprosiłabymzaprosiłabym nawetnawet nana obiadgust ustala sięustala się zsię z wiekiemprzed dwudziestu latydwudziestu laty zdarzałolaty zdarzało mizdarzało mi sięmi się poślubićsię poślubić mężczyznktórych dziś niedziś nie zaprosiłabymnie zaprosiłabym nawetzaprosiłabym nawet nanawet na obiadgust ustala się zustala się z wiekiemprzed dwudziestu laty zdarzałodwudziestu laty zdarzało milaty zdarzało mi sięzdarzało mi się poślubićmi się poślubić mężczyznktórych dziś nie zaprosiłabymdziś nie zaprosiłabym nawetnie zaprosiłabym nawet nazaprosiłabym nawet na obiadgust ustala się z wiekiemprzed dwudziestu laty zdarzało midwudziestu laty zdarzało mi sięlaty zdarzało mi się poślubićzdarzało mi się poślubić mężczyznktórych dziś nie zaprosiłabym nawetdziś nie zaprosiłabym nawet nanie zaprosiłabym nawet na obiad

W literaturze coś się jednak zmienia. Ludzie, którzy dziś piszą bestsellery, przed dwudziestu laty siedzieliby w więzieniu.Przed trzydziestu laty szoferzy jeździli tak samo na wariata jak i dziś, tylko, że konie były wówczas rozsądniejsze.Panuje ostra konkurencja jeżeli dziewczyna będzie grymasić, a nie ma za sobą specjalnych atutów, znajdzie się zaraz inna, mniej wybredna. Liczba kandydatów do zmniejsza się też o sporą liczbę samotnych kobiet, które - zazdrosne o swych mężczyzn , niejednokrotnie wychowanych rzeczywiście z wielkim trudem - z energią godną lepszej sprawy bronią synów przed ożenieniem się, obrzydzając kolejne kandydatki albo nawet samą instytucję małżeństwa.Nie będę ni­kogo nau­czał i mo­rały dziś tu prawił zdarzało się tak że życiem człowiek się zadławił widziałem dob­ro i chęć życia bo jak ma się mały człek nie cie­szyć gdy nie chce więcej nic od życia pa­le lat zle­ciało dzięki doświad­cze­niu się dorastało jed­nak gdy la­ta te mi­jały świat w oczach małego chłopca sta­wał się dość sza­ry te­raz nie pa­mięta te­go pamięć bo is­tnieje tam tyl­ko złych chwil zamieć.Kiedyś bałam się, że ten świat mnie zeżre i nic już ze mnie nie zos­ta­nie. Żad­ne ideały, marze­nia, mo­ral­ność, że będę ta­ka jak wszys­cy Ci, których nie ro­zumiem, nie to­leru­je i na których nie mogę pat­rzeć. Dziś bo­je się, że świat tak nap­rawdę nie ma nic do te­go, bo­je się, że zeżre się sama...Mężczyzna nigdy nie zapomina kobiety, która go nie chciała poślubić; kobieta nigdy nie zapomina mężczyzny, który chciał ją poślubić.