I dziś zro­zumiałam, że życie idzie da­lej; że nie cze­ka na nas, aż się poz­biera­my i będziemy mieli siłę się ruszyć; ono bieg­nie, kiedy my stoimy w miejscu...


i dziś-zro­zumiałam-że życie-idzie-da­lej-że nie cze­ka-na nas-aż ę-poz­biera­my-i będziemy-mieli-łę ę-ruszyć-ono-bieg­nie
agusia96i dziśzro­zumiałamże życieidzieda­lejże nie cze­kana nasaż siępoz­biera­myi będziemymielisiłę sięruszyćonobieg­niekiedymy stoimyw miejscui dziś zro­zumiałamże życie idzieidzie da­lejże nie cze­ka na nasaż się poz­biera­mypoz­biera­my i będziemyi będziemy mielimieli siłę sięsiłę się ruszyćono bieg­niekiedy my stoimymy stoimy w miejscuże życie idzie da­lejaż się poz­biera­my i będziemypoz­biera­my i będziemy mielii będziemy mieli siłę sięmieli siłę się ruszyćkiedy my stoimy w miejscu

Zro­zumiałam już, że jes­teś sku*wy­synem. Nie mu­sisz mi te­go po raz ko­lej­ny udowadniać.Kiedy byłam mała, nie wie­działam co to smutek... Kiedy byłam mała, nie wie­działam co to ból... Kiedy byłam mała, nie miałam pojęcia ja­kie nap­rawdę jest życie... Kiedy byłam mała, nie ro­zumiałam wiele rzeczy... Kiedy byłam mała, nie wie­działam, że można płakać nie tyl­ko po stra­conej za­baw­ce lub stłuczo­nym ko­lanie po zabawie... Kiedy byłam mała, życie było łatwiejsze... Ale te­raz jes­tem duża i wiem to cze­go nie wie­działam kiedyś...Całe mo­je życie marzyłam o kimś ta­kim jak Ty, Jed­nak, gdy się zja­wiłeś zro­zumiałam, że Cię nie potrzebuje Życie jest bru­tal­ne. Dep­cze nasze marze­nia, rzu­ca ni­mi o bruk sza­rej rzeczy­wis­tości. Całe nasze życie to tak nap­rawdę żałos­ne próby poz­biera­nia owych ka­wałków i stworze­nia z nich cze­goś więcej.Kiedy myślisz, że wiesz już wszystko, zatrzymujesz się - stajesz w miejscu. Jak wiadomo, kiedy stajemy w miejscu - cofamy się.Zdaje się, że głowy największych ludzi ścieśniają się, kiedy zbiorą się razem, i że im więcej gdzie mędrców, tym mniej mądrości. Wielkie ciała tak się czepiają drobiazgów, form, że treść idzie zawsze na drugim miejscu.