Idę wśród ludzi jak przez las jesienny...


idę-wśród-ludzi-jak-przez-las-jesienny
juliusz słowackiidęwśródludzijakprzezlasjesiennyidę wśródwśród ludziludzi jakjak przezprzez laslas jesiennyidę wśród ludziwśród ludzi jakludzi jak przezjak przez lasprzez las jesiennyidę wśród ludzi jakwśród ludzi jak przezludzi jak przez lasjak przez las jesiennyidę wśród ludzi jak przezwśród ludzi jak przez lasludzi jak przez las jesienny

Idę dzi­siaj płakać. Idę. Tak mam, idę cza­sem na cały dzień. By­wa, że pochłania mnie weekend. A cza­sem zaj­mie to tyl­ko 2 se­kun­dy dłużej niż zwyk­le. Idę. Po­win­nam rzec - co in­ne­go mi po­zos­tało?! - nie. Idę. Tak już mam.Idę,choć mrok widzę Idę,Bo nadzieja żywa Idę,i oddycham Rodzi­my się wśród ludzi, umiera­my niepo­cie­sze­ni wśród bogów.Wielkie to szczęście dla księcia, gdy żyje wśród ludzi prawdomównych. Otoczonego zaś pochlebcami dotyka nieszczęście, spędza bowiem życie wśród wrogów.Wśród Was, Psorów, z te­go właśnie słynę, Choć fałsz to - iż mój umysł toporny; Ja wszak swoją tyl­ko drogą idę! Pod­pi­sano: Uczeń Niepokorny.Miłość wśród cnót jest jak słońce wśród gwiazd: udziela im blasku i piękna.