Ileż ra­zy szu­kamy schro­nienia i dos­trze­gamy chałupkę po dru­giej stro­nie rze­ki.. Próbu­jemy się przep­ra­wić, ale wo­da jest zbyt głębo­ka. Od­wie­czne py­tanie człowieka: kom­bi­nować i próbo­wać da­lej, czy odejść w poszu­kiwa­niu in­ne­go dom­ku. Nieliczni mają szczęście, i po pros­tu znaj­dują przed sobą most. Al­bo ry­baka, który użycza im łódki.


ileż-ra­zy-szu­kamy-schro­nienia-i ­trze­gamy-chałupkę-po dru­giej-stro­nie-rze­ki-próbu­jemy ę-przep­ra­wić-ale-wo­da
jatojaileżra­zyszu­kamyschro­nieniai dos­trze­gamychałupkępo dru­giejstro­nierze­kipróbu­jemy sięprzep­ra­wićalewo­dajest zbytgłębo­kaod­wie­czne py­tanieczłowiekakom­bi­nowaći próbo­waćda­lejczyodejśćw poszu­kiwa­niuin­ne­godom­kunieliczni mająszczęściei po pros­tuznaj­dująprzedsobąmostal­bo ry­bakaktóryużyczaim łódkiileż ra­zyra­zy szu­kamyszu­kamy schro­nieniaschro­nienia i dos­trze­gamyi dos­trze­gamy chałupkęchałupkę po dru­giejpo dru­giej stro­niestro­nie rze­kipróbu­jemy się przep­ra­wićale wo­dawo­da jest zbytjest zbyt głębo­kaod­wie­czne py­tanie człowiekakom­bi­nować i próbo­waći próbo­wać da­lejczy odejśćodejść w poszu­kiwa­niuw poszu­kiwa­niu in­ne­goin­ne­go dom­kunieliczni mają szczęściei po pros­tu znaj­dująznaj­dują przedprzed sobąsobą mostktóry użyczaużycza im łódkiileż ra­zy szu­kamyra­zy szu­kamy schro­nieniaszu­kamy schro­nienia i dos­trze­gamyschro­nienia i dos­trze­gamy chałupkęi dos­trze­gamy chałupkę po dru­giejchałupkę po dru­giej stro­niepo dru­giej stro­nie rze­kiale wo­da jest zbytwo­da jest zbyt głębo­kakom­bi­nować i próbo­wać da­lejczy odejść w poszu­kiwa­niuodejść w poszu­kiwa­niu in­ne­gow poszu­kiwa­niu in­ne­go dom­kui po pros­tu znaj­dują przedznaj­dują przed sobąprzed sobą mostktóry użycza im łódki

Dla­tego, że nie znaj­du­jemy, cze­go szu­kamy, nie po­win­niśmy re­zyg­no­wać z szu­kania te­go, co zna­leźć możemy. -Gottfried Wilhelm Leibniz
dla­tego-że nie znaj­­jemy-cze­go-szu­kamy-nie po­win­śmy-re­zyg­no­wać-z szu­kania-te­go-co zna­źć-możemy
Aby być dos­ko­nałym, trze­ba się do-sko­nalić, czy­li próbo­wać i próbo­wać, aż się skona. -jatoja
aby-być-­ko­nałym-trze­ba ę-do-sko­nalić-czy­li-próbo­wać-i próbo­wać-aż ę-skona