Ja lu­bię dzi­waków, Raczej trud­no zaufać ko­muś, kto na ta­kim świecie umie zwyczaj­nie wyglądać i nor­malnie żyć.


ja lu­bię-dzi­waków-raczej-trud­no-zaufać-ko­muś-kto-na ­kim-świecie-umie-zwyczaj­nie-wyglądać-i nor­malnie-żyć
haruki murakamija lu­biędzi­wakówraczejtrud­nozaufaćko­muśktona ta­kimświecieumiezwyczaj­niewyglądaći nor­malnieżyćja lu­bię dzi­wakówraczej trud­notrud­no zaufaćzaufać ko­muśkto na ta­kimna ta­kim świecieświecie umieumie zwyczaj­niezwyczaj­nie wyglądaćwyglądać i nor­malniei nor­malnie żyćraczej trud­no zaufaćtrud­no zaufać ko­muśkto na ta­kim świeciena ta­kim świecie umieświecie umie zwyczaj­nieumie zwyczaj­nie wyglądaćzwyczaj­nie wyglądać i nor­malniewyglądać i nor­malnie żyćraczej trud­no zaufać ko­muśkto na ta­kim świecie umiena ta­kim świecie umie zwyczaj­nieświecie umie zwyczaj­nie wyglądaćumie zwyczaj­nie wyglądać i nor­malniezwyczaj­nie wyglądać i nor­malnie żyćkto na ta­kim świecie umie zwyczaj­niena ta­kim świecie umie zwyczaj­nie wyglądaćświecie umie zwyczaj­nie wyglądać i nor­malnieumie zwyczaj­nie wyglądać i nor­malnie żyć

By zaufać ko­muś trze­ba doj­rzeć, by zaufać so­bie, na powrót trze­ba stać się dzieckiem.Jak trud­no stać się praw­dzi­wym człowiekiem. Lecz ko­muś, kto się nim sta­nie, łat­wo roz­poznać Boga.Człowiek jest tak moc­no związa­ny ze sobą, że trud­no mu o so­bie za­pom­nieć, można jed­nak wy­robić w so­bie zwyczaj myśle­nia o innych.W głębo­kim cier­pieniu, człowiek chce móc nor­malnie żyć lub um­rzeć, często jest jed­nak tak, że nie może ani te­go ani tego.Mądrym jest ten, kto w bie­dzie umie so­bie radzić; mądrzej­szym ten, kto jej uniknąć potrafi.Szczęśli­wy jest ten, kto umie żyć teraźniejszością.