-Jak to jest kochać życie? - Po pros­tu, pat­rząc na otaczający świat, pielęgnując każdą mi­jającą se­kundę, każdy spa­dający liść. Wkładać w nią cały swój umysł i za­pał, ze wzgle­du na to, że możemy to ob­serwo­wać i możemy tu­taj być. - No, to właśnie się zakochałem! 


jak-to jest kochać-życie-po pros­-pat­rząc-na otaczający-świat-pielęgnując-każdą-mi­jającą-se­kundę-każdy-spa­dający-liść
sienkijakto jest kochaćżyciepo pros­tupat­rzącna otaczającyświatpielęgnująckażdąmi­jającąse­kundękażdyspa­dającyliśćwkładać w niącałyswójumysłi za­pałze wzgle­duna toże możemyto ob­serwo­waći możemytu­tajbyćnoto właśnie sięzakochałem jak to jest kochaćto jest kochać życiepo pros­tupat­rząc na otaczającyna otaczający światpielęgnując każdąkażdą mi­jającąmi­jającą se­kundękażdy spa­dającyspa­dający liśćwkładać w nią całycały swójswój umysłumysł i za­pałze wzgle­du na toże możemy to ob­serwo­waćto ob­serwo­wać i możemyi możemy tu­tajtu­taj byćnojak to jest kochać życiepat­rząc na otaczający światpielęgnując każdą mi­jającąkażdą mi­jającą se­kundękażdy spa­dający liśćwkładać w nią cały swójcały swój umysłswój umysł i za­pałże możemy to ob­serwo­wać i możemyto ob­serwo­wać i możemy tu­taji możemy tu­taj być

Oto światem zewnętrznym możemy kiero­wać dość swo­bod­nie, pod­da­je się on naszej wo­li i wielok­rotnie możemy go kształto­wać tak, jak to jest pot­rzeb­ne do nasze­go szczęścia. Na­tomiast kiero­wać własną psychi­ka jest właśnie bez porówna­nia trud­niej, a nieraz jest to wręcz niemożliwe.Niepo­koi mnie, że to sa­mo możemy widzieć inaczej. Że każdy ma w oczach ja­kiś fil­tr i ten fil­tr po­wodu­je, iż widzi się zu­pełnie in­ne rzeczy, pat­rząc na to sa­mo. To jak uz­godnić przeszłość? By­wają ta­kie dni i no­ce , które zmieniają wszys­tko .By­wają ta­kie roz­mo­wy , które są w sta­nie wywrócić do góry no­gami cały nasz świat .Nie możemy ich prze­widzieć .Nie możemy się na nie przy­goto­wać .Czy­hają gdzieś , za­pisa­ne w łańcuchu po­zor­nych przy­padków , nieu­chron­ne jak świt po ciem­ności .Nie mu­simy się rozmnażać, możemy po­sadzić dom, możemy wy­budo­wać drzewo. W su­mie jest mi to obojętne.twarzą w twarz zas­ty­gając w bezruchy oce­niając przeciwnika ja olbrzym i on fi­lig­ra­nowy koliber co so­bie pomyślał pat­rząc mi pros­to w oczy on wiel­kości pszczoły i ja  słoń w składzie porcelany i ma­leńkich cudów ta­kich jak on pew­nie stwierdził pat­rząc na spus­tosze­nia naszej cywilizacji ta­ki duży a głupi *** Dział: Rozważania *** Zbig­niew Małecki To, co możemy przecho­wać na półkach, możemy wyrzu­cić z pamięci.