(...) Je­den mo­ment, de­cydujący o całej reszcie. al­bo uda im się poskładać na no­wo i ura­tują szczęśliwą przyszłość, al­bo już na zaw­sze od­dalą się, by przez resztę życia tęsknić i żałować. Al­bo, albo. JE­DEN MO­MENT, JED­NA SZANSA. Przyszłość pod zna­kiem zapytania. (...) 


je­den-mo­ment-de­cydujący-o całej-reszcie-al­bo uda-im ę-poskładać-na no­wo-i ura­tują-szczęśliwą-przyszłość-al­bo-już
lazurowaje­denmo­mentde­cydującyo całejreszcieal­bo udaim sięposkładaćna no­woi ura­tująszczęśliwąprzyszłośćal­bojużna zaw­szeod­daląsięby przezresztężyciatęsknići żałowaćal­boalboje­denmo­mentjed­naszansaprzyszłośćpodzna­kiemzapytania () je­denje­den mo­mentde­cydujący o całejo całej reszcieal­bo uda im sięim się poskładaćposkładać na no­wona no­wo i ura­tująi ura­tują szczęśliwąszczęśliwą przyszłośćal­bo jużjuż na zaw­szena zaw­sze od­daląod­dalą sięby przez resztęresztę życiażycia tęsknićtęsknić i żałowaćje­den mo­mentjed­na szansaprzyszłość podpod zna­kiemzna­kiem zapytania() je­den mo­mentde­cydujący o całej reszcieal­bo uda im się poskładaćim się poskładać na no­woposkładać na no­wo i ura­tująna no­wo i ura­tują szczęśliwąi ura­tują szczęśliwą przyszłośćal­bo już na zaw­szejuż na zaw­sze od­daląna zaw­sze od­dalą sięby przez resztę życiaresztę życia tęsknićżycia tęsknić i żałowaćprzyszłość pod zna­kiempod zna­kiem zapytania

Za­pom­niałam na chwilę, na je­den mo­ment, na pa­re se­kund us­ta które mam kochać Otu­liłeś mnie spo­koj­nym snem, a w ran­kiem pra­wie zabiłeś. Chy­ba z tej złości że ja nie To­bie w tym życiu pisana Zna­lazłeś księżniczke na sto­gu siana.Wszys­cy po­win­niśmy troszczyć się o przyszłość, bo w niej spędzi­my resztę życia.Ludzkie życie to tyl­ko je­den mo­ment, jed­na se­kun­da pośród ty­siąca chwil, które i tak prze­miną. Jed­nak nie jest ono bez­sensow­ne – bo żeby pow­stała his­to­ria, mu­si ją stworzyć czas, składający się z wielu se­kund. Wte­dy ma ona praw­dzi­wy sens. To my jes­teśmy jej sensem.Uda­wanie to nieodłączny ele­ment nasze­go życia. Uda­jemy wszys­tko. Naj­częściej życie.Ko­lej­ność rzeczy: 1.sen­ty­ment, 2.tem­pe­rament, 3.mo­ment, 4.la­ment, 5.aliment.Je­den mo­ment, krótka chwi­la wys­tar­czy aby Twój wzrok o mój zahaczył. Na ułamek se­kun­dy od­wra­cam się i znów patrzę, a one sku­pione na mnie. Z ra­dości tańczę. Błękit­ne twe oczy naj­wspa­nial­sze, za­tapiam się w nich głębo­ko i mówię: Kocham Cię.Na zawsze.