Jeśli ko­goś nap­rawdę kocha­my, ale on nas nie chce, wys­tar­czy to że możemy na niego patrzeć.


jeśli-ko­goś-nap­rawdę-kocha­my-ale-on nas-nie chce-wys­tar­czy-to że możemy-na niego-patrzeć
ktos-do-kochaniajeśliko­gośnap­rawdękocha­myaleon nasnie chcewys­tar­czyto że możemyna niegopatrzećjeśli ko­gośko­goś nap­rawdęnap­rawdę kocha­myale on nason nas nie chcewys­tar­czy to że możemyto że możemy na niegona niego patrzećjeśli ko­goś nap­rawdęko­goś nap­rawdę kocha­myale on nas nie chcewys­tar­czy to że możemy na niegoto że możemy na niego patrzećjeśli ko­goś nap­rawdę kocha­mywys­tar­czy to że możemy na niego patrzeć

`I nieważne jak bar­dzo ko­goś kocha­my; to nig­dy nie wys­tar­czy, żeby być pew­nym, że ta oso­ba kocha nas tak samo.kocha­my ko­goś kto nas tyl­ko lu­bi, a lu­bimy ko­goś kto nas nap­rawde kocha.. cóż za ironia...Jeśli spad­niesz na ko­goś, nie wys­tar­czy po­wie­dzieć, że nie chciałeś. W końcu ten ktoś też wca­le nie chciał, żebyś na niego spadał.Każdy z nas szu­ka dro­gi, którą chce podążać i być po pros­tu szczęśli­wym. Tak nap­rawdę życie to la­birynt. Szu­kamy szlaków i właści­wego wyjścia, ale tak nap­rawdę wca­le go nie ma. Bo każde z nich pro­wadzi do śmierci...Jeśli się wie, cze­go in­ni nap­rawdę, ale tak nap­rawdę pragną, można ni­mi pokierować.Jeśli nap­rawdę jest tak, że możemy przeżyć tyl­ko małą część te­go, co się w nas znaj­du­je - co dzieje się z resztą?