Jeśli ko­goś zra­nisz i żałujesz te­go, nie mil­cz- zmuś się by z nim rozmawiać. Mil­cze­nie, w którym dźwięczą niewy­powie­dziane słowa, dys­tans i chółd nie jest czymś po czym poczu­je się on lepiej 


jeśli-ko­goś-zra­nisz-i żałujesz-te­go-nie mil­cz-zmuś ę-by z nim-rozmawiać-mil­cze­nie-w którym dźwięczą
silvidianjeśliko­gośzra­niszi żałujeszte­gonie mil­czzmuś sięby z nimrozmawiaćmil­cze­niew którym dźwięcząniewy­powie­dzianesłowadys­tansi chółdnie jest czymśpo czympoczu­je sięon lepiej jeśli ko­gośko­goś zra­niszzra­nisz i żałujeszi żałujesz te­gozmuś się by z nimby z nim rozmawiaćw którym dźwięczą niewy­powie­dzianeniewy­powie­dziane słowadys­tans i chółdi chółd nie jest czymśnie jest czymś po czympo czym poczu­je siępoczu­je się on lepiej jeśli ko­goś zra­niszko­goś zra­nisz i żałujeszzra­nisz i żałujesz te­gozmuś się by z nim rozmawiaćw którym dźwięczą niewy­powie­dziane słowadys­tans i chółd nie jest czymśi chółd nie jest czymś po czymnie jest czymś po czym poczu­je siępo czym poczu­je się on lepiej 

Prze­mil­cze­nie nie jest kłam­stwem, tyl­ko niewy­powie­dzianą prawdą.Słowa są proste Nie czują Nie tęsknią Nie marzą Nie drżą Na wiet­rze i pod do­tykiem twoich palców. Czym więc są słowa? Słowa są pragnieniem pytaniem niepewnością ub­raną w atrament lub szept. Między mną a tobą A nią A nim. Nieporadne. Ubogie. W pół urwane. Nig­dy nie ta­kie jak trzeba. Prze­cis­kają się przez gardło. Zawracają. Zmieniają zamiar. Dławią. Słowa są zbyt proste. Na szczęście – reszta jest milczeniem. Gdy­by nie mil­cze­nie, nig­dy byśmy się nie zrozumieli mil­czące kwiaty mil­czących, zra­nionych dusz - mil­cząc krzyczymy Można mil­czeć i mil­cze­niem ko­goś ranić.Jeśli pot­ra­fisz spędzić z kimś pół godzi­ny w zu­pełnym mil­cze­niu i nie czuć przy tym wca­le skrępo­wania, ty i oso­ba ta możecie zos­tać przy­jaciółmi. Jeśli zaś mil­cze­nie będzie wam ciążyło, jes­teście so­bie ob­cy i nie war­to na­wet sta­rać się o zadzie­rzgnięcie przyjaźni.