Jedni piszą daleko piękniej niż żyć umieją, inni znów żyją daleko piękniej, niżby to najsławniejszy autor opisać potrafił.


jedni-piszą-daleko-piękniej-ż-żyć-umieją-inni-znów-żyją-daleko-piękniej-żby-to-najsławniejszy-autor-opisać-potrafił
narcyza Żmichowskajednipisządalekopiękniejniżżyćumiejąinniznówżyjąpiękniejniżbytonajsławniejszyautoropisaćpotrafiłjedni pisząpiszą dalekodaleko piękniejpiękniej niżżyć umiejąinni znówznów żyjążyją dalekodaleko piękniejnajsławniejszy autoropisać potrafiłjedni piszą dalekopiszą daleko piękniejdaleko piękniej niżpiękniej niż żyćniż żyć umiejąinni znów żyjąznów żyją dalekożyją daleko piękniejniżby to najsławniejszynajsławniejszy autor opisaćautor opisać potrafiłjedni piszą daleko piękniejpiszą daleko piękniej niżdaleko piękniej niż żyćpiękniej niż żyć umiejąinni znów żyją dalekoznów żyją daleko piękniejniżby to najsławniejszy autornajsławniejszy autor opisać potrafiłjedni piszą daleko piękniej niżpiszą daleko piękniej niż żyćdaleko piękniej niż żyć umiejąinni znów żyją daleko piękniejniżby to najsławniejszy autor opisać

Jedni piszą daleko piękniej, niż żyć umieją, inni znów żyją daleko piękniej, niżby to najsławniejszy autor opisać potrafił.Iść zbyt daleko nie jest lepsze niż nie dojść dość daleko.Trzeba niekiedy wiedzieć, jak daleko można się posunąć za daleko.Wyczucie taktu mówi nam, jak daleko możemy posunąć się za daleko.Już dosyć prawdziwie pięknych napisano książek, teraz czas je w czyn zamienić i czynem iść tak daleko - tak daleko - aż się życie z książką zrówna, świat z myślą dzisiejszą.Takt polega na tym, by wiedzieć, jak daleko można się posunąć, by nie posunąć się za daleko.