Jes­teśmy kształto­wani przez nasze myśli. Jes­teśmy tym, czym one są. Gdy umysł jest niezmąco­ny, przychodzi szczęście i podąża za na­mi jak cień.


jes­teśmy-kształto­wani-przez-nasze-myśli-jes­teśmy tym-czym-one-są-gdy umysł-jest niezmąco­ny-przychodzi-szczęście-i podąża
gautama budda (siddhartha gautama)jes­teśmykształto­waniprzeznaszemyślijes­teśmy tymczymonegdy umysłjest niezmąco­nyprzychodziszczęściei podążaza na­mijak cieńjes­teśmy kształto­wanikształto­wani przezprzez naszenasze myśliczym oneone sągdy umysł jest niezmąco­nyprzychodzi szczęścieszczęście i podążai podąża za na­miza na­mi jak cieńjes­teśmy kształto­wani przezkształto­wani przez naszeprzez nasze myśliczym one sąprzychodzi szczęście i podążaszczęście i podąża za na­mii podąża za na­mi jak cieńjes­teśmy kształto­wani przez naszekształto­wani przez nasze myśliprzychodzi szczęście i podąża za na­miszczęście i podąża za na­mi jak cieńjes­teśmy kształto­wani przez nasze myśliprzychodzi szczęście i podąża za na­mi jak cień

Jesteśmy kształtowani przez nasze myśli. Jesteśmy tym, czym one są. Gdy umysł jest niezmącony, przychodzi szczęście i podąża za nami jak cień.Jes­teśmy tym, co o so­bie myśli­my. Wszys­tko, czym jes­teśmy, wy­nika z naszych myśli. Naszy­mi myśla­mi tworzy­my świat.No­simy duszę i jes­teśmy niesieni przez duszę, której nie zna­my. Kiedy nieroz­wi­nięta za­gad­ka sta­je na dwóch no­gach, przychodzi nasza ko­lej. Ob­ra­zy ze snu, które sa­me siebie szczy­pią w ra­mię, nie budząc się przy tym, to my. Bo my jes­teśmy za­gadką, której nikt nie zga­duje. To my jes­teśmy baśnią zam­kniętą we włas­nym ob­ra­zie. To my jes­teśmy tym, co idzie, nie dochodząc do jasności.Os­ta­tecznie jes­teśmy tym, co myśli­my. Nasze emoc­je są niewol­ni­kami naszych myśli, a my jes­teśmy niewol­ni­kami naszych emocji.Jes­teśmy i nie jes­teśmy za­razem - życie jest ciągłą zmianą,jest ciągłym rodze­niem się i śmiercią.twarze pełne sztuczne­go wy­razu, pus­te ser­ca, pus­te spojżenia, kro­ki pełne pośpie­chu go­niące niewiado­mo za czym...Słowa prze­pełnione wul­ga­ryz­mem, lub wyu­czoną troską, do­tyk sche­matyczny i sztuczny jak my.. Ta­cy jes­teśmy? wszys­cy więc na swój swój sposób jes­teśmy kalekami...