Jes­tem is­totą, której przez­naczo­no: żyć sa­mej i sa­mej umierać.


jes­tem-is­totą-której przez­naczo­no-żyć-­mej-i ­mej-umierać
zygmunt krasińskijes­temis­totąktórej przez­naczo­nożyćsa­meji sa­mejumieraćjes­tem is­totążyć sa­mejsa­mej i sa­meji sa­mej umieraćżyć sa­mej i sa­mejsa­mej i sa­mej umieraćżyć sa­mej i sa­mej umierać

Byłam wielką prze­ciw­niczką miłości przez In­ternet... dopóki sa­mej mnie to nie dotknęło. -Zielona15
byłam-wielką-prze­ciw­niczką-miłoś-przez-in­ternet-dopóki ­mej-mnie-to nie dotknęło
Wszys­cy jes­teśmy ule­pieni z tej sa­mej gli­ny. Niektórzy jed­nak zos­ta­li le­piej wypaleni. -Kazimierz Chyła
wszys­cy-jes­teśmy-ule­pieni-z tej ­mej-gli­ny-niektórzy jed­nak-zos­­li-­piej-wypaleni
Zno­wu jes­tem is­totą ab­so­lut­nie szczęśliwą i spo­kojną jak śmierć. -Tomasz Piątek
zno­wu-jes­tem-is­totą-ab­so­lut­nie-szczęśliwą-i spo­kojną-jak śmierć