Jest jak cieniut­kie os­trze, które łat­wo złamać,ale które głębo­ko rani.


jest-jak cieniut­kie-os­trze-które-łat­wo-złamaćale-które-głębo­ko-rani
john fowlesjestjak cieniut­kieos­trzektórełat­wozłamaćaległębo­koranijest jak cieniut­kiejak cieniut­kie os­trzektóre łat­woktóre głębo­kogłębo­ko ranijest jak cieniut­kie os­trzektóre głębo­ko rani

W mo­men­cie, kiedy zdo­bywa się władzę, to trze­ba się też zaj­mo­wać spra­wami, które nie zaw­sze ład­nie pachną. Wiel­kie ser­ce łat­wiej oka­zywać ludziom wte­dy, kiedy jest się po­za po­lityką i po­za władzą.Za­mykam oczy i ro­bię głębo­ki wdech i myślę o swoim życiu i jak tu wylądo­wałem. Myślę o szko­dach, zniszcze­niach i krzyw­dach, ja­kie wyrządziłem so­bie i in­nym. Myślę o niena­wiści do sa­mego siebie. Myślę o tym, jak i dlacze­go i co się stało i myśli przychodzą z łat­wością, ale od­po­wie­dzi nie.Wytrąca po­woli z równo­wagi fakt za­nika­nia w przes­trze­ni. Od­da­lania się na os­tatni plan świado­mości. Pod is­kra­mi łez uk­ry­ty głębo­ko czar dni, które już nie wrócą. Zwątpienie...Uk­ry­te pod emoc­ja­mi uczu­cia nie mogą już nig­dy uj­rzeć nieba. Nig­dy nie wróci błękit chwil, nig­dy nie wróci ma­gia no­cy. Choć my jes­teśmy ta­cy różni, Nasze niebo jest ta­kie sa­mo. Tęsknię za ciepłem pro­mieni słońca... mi­gota­niem gwiazd... błyskawicami... piorunami... naszym pos­trze­ganiem słowa 'razem'...Są książki, przez które się brnie, ale są i ta­kie, przez które się płynie.****** *** …w myślach, które biegną szybko… …w marze­niach, które są jak ko­loro­we motyle… …w snach, które są piękne… ZAWSZE… ****** *** By­wają ta­kie dni i no­ce , które zmieniają wszys­tko .By­wają ta­kie roz­mo­wy , które są w sta­nie wywrócić do góry no­gami cały nasz świat .Nie możemy ich prze­widzieć .Nie możemy się na nie przy­goto­wać .Czy­hają gdzieś , za­pisa­ne w łańcuchu po­zor­nych przy­padków , nieu­chron­ne jak świt po ciem­ności .