Każdą chwilę życia, pomyślną jak i niepomyślną, uczynić czymś jak najlepszym - oto sztuka życia i właściwy przywilej rozumnej istoty.


każdą-chwilę-życia-pomyślną-jak-i-niepomyślną-uczynić-czymś-jak-najlepszym-oto-sztuka-życia-i-właściwy-przywilej-rozumnej-istoty
georg christoph lichtenbergkażdąchwilężyciapomyślnąjakniepomyślnąuczynićczymśnajlepszymotosztukażyciawłaściwyprzywilejrozumnejistotykażdą chwilęchwilę życiapomyślną jakjak ii niepomyślnąuczynić czymśczymś jakjak najlepszymnajlepszymotooto sztukasztuka życiażycia ii właściwywłaściwy przywilejprzywilej rozumnejrozumnej istotykażdą chwilę życiapomyślną jak ijak i niepomyślnąuczynić czymś jakczymś jak najlepszymjak najlepszymoto sztukaoto sztuka życiasztuka życia iżycia i właściwyi właściwy przywilejwłaściwy przywilej rozumnejprzywilej rozumnej istotypomyślną jak i niepomyślnąuczynić czymś jak najlepszymczymś jak najlepszymoto sztuka życiaoto sztuka życia isztuka życia i właściwyżycia i właściwy przywileji właściwy przywilej rozumnejwłaściwy przywilej rozumnej istotyuczynić czymś jak najlepszymoto sztuka życia ioto sztuka życia i właściwysztuka życia i właściwy przywilejżycia i właściwy przywilej rozumneji właściwy przywilej rozumnej istoty

Trzeba się poddać cierpieniu. Nie opierać się. Pogodzić się z nim. Dać się mu ogarnąć. Przyjąć je w zupełności i uczynić z niego cząstkę życia. Wszystko, co z życia czerpiemy, podlega pewnej przemianie: tak samo cierpienie musi stać się miłością - oto cała tajemnica.Sztuka jest czymś różnym od moralności, ale każda wielka sztuka jest swoim własnym morałem.Stwarzać, stwarzać zawsze oto prawdziwe pojęcie życia. Ulepszać drugich, rodzić potomstwo cielesne i duchowe, snuć dalej nieprzerwany wątek życia i zawsze iść naprzód, ku przyszłości, nie cofając się nigdy, oto ideał, do którego powinniśmy zawsze dążyć.Sztuka kochania jest sztuką co do joty, i jak każda inna dziedzina sztuki ma swoje mniejsze i większe talenty i swych geniuszy.Żyć lekko, ale nie lekkomyślnie, mieć odwagę bez pychy, okazywać zaufanie i radosne wyrzeczenie bez fatalizmu - oto sztuka życia.zacho­wuje­cie się jak dzieci, a jes­teście po­dob­no do­rośli... kłóci­cie się o każdą za­bawkę, o każdą fo­remkę w pias­kowni­cy życia