Każdy umarły odbierze swoje kości od ducha ziemi, swoją krew od wody, włosy od roślin, a życie od ognia.


każdy-umarły-odbierze-swoje-koś-od-ducha-ziemi-swoją-krew-od-wody-włosy-od-roślin-a-życie-od-ognia
andrzej czcibor piotrowskikażdyumarłyodbierzeswojekościodduchaziemiswojąkrewwodywłosyroślinżycieogniakażdy umarłyumarły odbierzeodbierze swojeswoje kościkości odod duchaducha ziemiswoją krewkrew odod wodywłosy odod roślinżycie odod ogniakażdy umarły odbierzeumarły odbierze swojeodbierze swoje kościswoje kości odkości od duchaod ducha ziemiswoją krew odkrew od wodywłosy od roślina życie odżycie od ogniakażdy umarły odbierze swojeumarły odbierze swoje kościodbierze swoje kości odswoje kości od duchakości od ducha ziemiswoją krew od wodya życie od ogniakażdy umarły odbierze swoje kościumarły odbierze swoje kości ododbierze swoje kości od duchaswoje kości od ducha ziemi

Choroba jest klasztorem, który ma swoją regułę, swoją ascezę, swoje cisze i swoje natchnienia.Papieru do wody, pióra do ognia, księdza do żony - nie przytykaj.Życie chrześcijanina ma swoje korzenie w niebie, a nie tylko na ziemi.Podobnie jak rzeczy pierwszej potrzeby - ognia i wody - przyjaźni potrzebujemy przez cały czas.Miliony jestestw pada w krwawych zapasach o kawałek chleba, o uczucie swoje, o prawa; jedne giną, aby żyły drugie. Każdy się bowiem broni, każdy walczy, ale nie każdy zwycięża. Życie ziemskie oraz ziemia sama, aby się zapłodnić, potrzebuje trupów, aby życie rozwijać dalej. Więc gdy jedni święcą pogrzeby i żałobę, drudzy ich kosztem wyprawiają wesela [...]Całe życie ludzkie czymże jest innym, jak nie jakąś komedią, w której każdy występuje w innej masce i każdy gra swoją rolę, dopóki reżyser nie spędzi go ze sceny?